1. SKIP_MENU
  2. SKIP_CONTENT
  3. SKIP_FOOTER
  • آخرین بروزرسانی: شنبه 20 می 2017. برابر با شنبه, 30 ارديبهشت 1396
نوشته‌های که به‌عنوان گفتگوهای هفتگی در این سامانه درج می‌شوند، دیدگاه‌های شخصی افراد لیبرال دموکراتی که عضو حزب مشروطه ایران (لیبرال دموکرات) هستند می‌باشد، این افراد با هر سمت حزبی و ساختاری که دارند تنها دیدگاه شخصی خود را به قلم می‌کشند. این افراد سخنگویان حزب نیستند.
نمی‌توان دیدگاه‌های شخصی افراد را با خواست‌های حزبی یکی دانست به همین دلیل ما نویسندگان این سطرها از آزادی‌های فردی و شهروندی خود در این مکان استفاده می‌کنیم. نظرگاه‌های رسمی و حزبی از سوی دبیر کل و شورای مرکزی حزب، به نام حزب در مکان (زیرمجموعه حزب) در همین سامانه درج می‌شوند.

هیچ گروه سیاسی ایرانی، خفت تجزیه کشور را نمی‌پذیرد

.



نگام، سرویس گفتگو _ مدتی است حزب دمکرات کردستان ایران در پی یک اعلام علنی مبارزه مسلحانه خود با حکومت مرکزی (جمهوری اسلامی) را از سر گرفته. در دوره معاصر مبارزان کرد ایرانی که در میان آن‌ها از مطالبه گر تا تجزیه‌طلب به چشم می‌خورد -علاوه بر درگیری‌هایی که با حکومت‌های پهلوی اول و دوم داشتند- بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷ با جمهوری اسلامی وارد جنگ مسلحانه شدند و بعدازآنکه به خواسته‌های خود دست پیدا نکردند جنگ را کنار گذاشتند.

جنگی که در جریان آن تلفات بسیاری (کشته و اعدامی) را متحمل شدند و در پی آن جمهوری اسلامی تمام سلاح‌های آن‌ها را به شکلی معدوم کرد که تا همین چندی پیش دولت ترکیه در جریان مذاکرات صلح با کردهای این کشور از آن‌ها می‌خواست از کردهای ایران بیاموزند و برای همیشه سلاح‌های خود را زیر بتن مدفون کنند. غافل از اینکه دیری نپایید تا هم کردهای ترکیه و هم کردهای ایران دوباره سلاح به دست به جنگ با حکومت مرکزی مشغول شوند. دستکم کردهای ایرانی معتقدند همیشه در طول تاریخ، حکومت‌های مرکزی ایران به آن‌ها ظلم کرده است و به‌عنوان مشتی نمونه خروار به ترور رهبران حزب دمکرات کردستان ایران در رستوران میکونوس آلمان توسط عوامل جمهوری اسلامی در دهه هفتاد خورشیدی اشاره می‌کنند.

اتفاقی که علاوه بر سویه حقوق بشری، بین آنها و دیگر گروههای اپوزیسیون جمهوری اسلامی که ترور و کشتار اعضای خود را تجربه کرده اند نوعی همدردی ایجاد می کند. یکی از این گروهها مشروطه خواهان هستند. به همین منظور وبسایت خبری نگام به سراغ “خسرو بیت اللهی” دبیر کل حزب مشروطه ایران (لیبرال دموکرات) رفته تا از او درباره رابطه محمدرضا شاه و کردها بپرسد و همچنین درباره از سر گیری مبارزات مسلحانه کردها با جمهوری اسلامی و فرضیه دشمن ِ دشمن ما، دوست ماست و همچنین نامه تهدیدآمیز سلطنت طلبان به ولیعهد سابق ایران صحبت کرده که در ادامه می خوانید.

بسیاری از کردهای ایران معتقد هستند که همواره در طول تاریخ به آن‌ها ظلم شده و حقوقشان پایمال‌شده است. موضع شاه ایران در قبال کردها چه بود و نظرتان درباره ازسرگیری مبارزه مسلحانه حزب دمکرات کردستان ایران با جمهوری اسلامی چیست؟

من به مسئله به‌عنوان موضع شاه نگاه نمی‌کنم. بلکه موضع دولت گذشته است که بر سر کار بود. ظلم را هم یک نگاه نژادپرستانه می‌دانم و قبول ندارم. بله نارسایی‌هایی در سطح مملکت وجود داشته که کردها هم بخشی از آن را تجربه کرده‌اند. باید دید از سال 1324 که حزب دمکرات کردستان تشکیل شد چه خدماتی به مردم کُرد ارائه کرده؟ هیچ ...کردهای ایران در آن زمان می‌توانستند آزادانه به کردی صحبت کنند و به هرکجا که می‌خواهند مسافرت کنند، آزادانه سرمایه گذاری کنند، شناسنامه و پاسپورت داشته باشند زیرا ایرانی یوده و هستند.

فکر می‌کنید علاوه بر نارسایی‌های عمومی، حقوق مضاعفی از مردم کرد در ایران پایمال نشده است؟

به‌هیچ‌وجه. البته نارسایی‌های کلی وجود داشت. کشور دارای جمعیت جوان بود و ازنظر درآمد تازه به حدی رسیده بود که مردم بتوانند در طول شبانه‌روز سه وعده‌غذا بخورند. البته طبیعی هم بود. باید نگاه کنیم از کجا شروع کرده بودیم و حالا به آن نقطه رسیده بودیم. در مورد ازسرگیری مبارزه مسلحانه هم این‌ها متوجه نیستند. یک‌بار در مرداد ۵۸ در پی حمله مسلحانه شادروان دکتر قاسملو -که من با این حرکت موافق نبودم- و بعد در پی فتوای آقای خمینی شکست خوردند. پیگیری مطالبات از یک دولت به‌وسیله تفنگ نتیجه‌ای جز سرکوب نخواهد داشت و دمکراتیزه شدن کشور را به تعویق خواهد انداخت. کشته دادن، آواره شدن و کشاندن پای دولت‌های خارجی به منطقه سرنوشتی نظیر عراق و افغانستان در پی خواهد داشت. یکی از مشکلات احزاب اقوام ایرانی این است که خواسته‌های خود را به‌عنوان خواسته‌های عمومی مردم منطقه خود معرفی می‌کنند، درحالی‌که در واقعیت این‌طور نیست.

از جایگاه اپوزیسیون بسیاری از مخالفان حکومت دچار یک تناقض می‌شوند از طرفی باتجربه برجام، می‌بینند زبان زور مؤثر است و از سوی دیگر گروه‌های مسلح ازجمله حزب دمکرات کردستان ایران و همین‌طور سازمان مجاهدین خلق مقبولیت اجتماعی وسیع ندارند. نگاه شما به مبارزه سیاسی چیست؟ و آیا دشمن دشمن ما دوست ماست؟

ما به آزادی ایران اعتقاد داریم؛ اما مهم است که این آزادی را به چه قیمتی به دست می‌آوریم. برای همین به‌هیچ‌وجه حرکات مسلحانه و تجزیه‌طلبانه را تأیید نمی‌کنیم. ما به سرنگونی جمهوری اسلامی به دست مردم و به‌صورت مسالمت‌آمیز اعتقادداریم. جامعه ایران از دیرباز و همواره در یک مبارزه مدنی بها داده است. حرکت مسالمت‌آمیز زنان، معلمان، کارگران و همه اقشار که خواسته‌های مدنی دارند، مهم است و می‌تواند در آینده به همبستگی جامعه کمک کند. دمکراسی و خوشبختی مردم از لوله تفنگ بیرون نمی‌آید. نمونه مبارزه مسلحانه را امروز در منطقه می‌بینیم که نتایج خوشایندی به بار نیاورده. در عوض در کشورهای حوزه بالتیک دیدیم که حرکت‌های مدنی دیکتاتورها را به زیر کشید و این اتفاق در ایران هم قابل تکرار است. تحریم‌ها علیه ایران یک حرکت مدنی بود. زور مدنی با زور اسلحه و جنگ مسلحانه متفاوت است.

گفته می‌شود که نیروهای کرد مسلح درزمینهٔ تأمین سلاح و حتی تعلیمات نظامی از سوی آمریکا و عربستان سعودی پشتیبانی می‌شوند. آیا می‌توان گفت حزب دمکرات کردستان ایران به بازیچه سیاسی قدرت‌های جهانی و منطقه‌ای تبدیل‌شده؟

خواست هر حزب سیاسی ازجمله حزب دمکرات کردستان ایران، اگر با خواست تمام ملت ایران یکی نباشد مسلم است که بازیچه دست قدرت‌ها قرار خواهد گرفت. آزادی درد مشترک بزرگ همه مردم ایران است و کردها نباید درد خود را از درد ملت ایران جدا کنند. شادروان دکتر قاسملو از دمکراسی برای ایران می‌گفت، اما وقتی به خودمختاری برای کردستان محدود شویم این دیگر مسئله ایران نیست. با این شیوه تنها مورد سوءاستفاده قدرت‌های خارجی قرار می‌گیرند و هر چه هم که این گروه تحت تعلیمات و کمک‌های مالی و تسلیحاتی قرار بگیرد، نمی‌تواند در برابر قدرت مرکزی ایران دست برتر را پیدا کند.

در جامعه‌ای مثل ایران که از اقوام مختلف تشکیل‌شده، آیا نظام فدرالی به احقاق حقوق اقلیت‌ها و اتحاد کمک می‌کند یا آستانه‌ای برای تجزیه کشور است؟

بافت ارضی ایران هیچ‌گاه این‌گونه نبوده که کشوری به خاک ایران پیوسته و یا چسبیده باشد که حالا بخواهد جدا شود. اقوام ایرانی در طول تاریخ با یکدیگر پیوند داشته‌اند و هرکدام هم به‌تناوب بر ایران حکومت کرده‌اند. تاریخ ایران رنگ دیگری دارد و نمی‌توان به نام فدرالیسم یک ملت را تکه‌تکه کرد. فدرالیسم به دمکراسی و تقسیم قدرت هیچ ربط مستقیمی ندارد. پاکستان نمونه یک فدرالیسم غیر دمکراتیک است. همان‌طور که در قانون اساسی انقلاب مشروطه به نام نظام ایالتی و ولایتی آمده بود، از کوچک‌ترین بخش‌ها و دهات تا شهرها و کلان‌شهرها باید انتخابات برگزار شود. تقسیم قدرت از طریق حضور نمایندگان مردم در مجلس امکان‌پذیر است نه از طریق تکه‌تکه کردن کشور. ما در کنگره پنجم حزب مشروطه سند حقوق اقوام و امکان اداره محلی را به منشور خود اضافه کرده‌ایم؛ اما امکان تقسیم حاکمیت و تجزیه ایران را به هیچ شکلی به رسمیت نمی‌شناسیم و هیچ‌یک از گروه‌های سیاسی کشور هم این خفت را نخواهند پذیرفت.

چرا امکان جدایی اسکاتلند از بریتانیا یا ایالت‌های تگزاس و کالیفرنیا از ایالات‌متحده، به کردهای ایران همین حق را نمی‌دهد؟

شرایط سرزمین اسکاتلند و همین‌طور بافت جامعه‌اش با اقوام ایرانی خیلی متفاوت است. کردها می‌خواهند اقلیم کردستان درست کنند و مثل قدیم حکومت عشیره‌ای و ملوک‌الطوایفی به راه بیندازند؟ ایران زیر بار این خفت نخواهد رفت. این مسئله به‌هیچ‌عنوان پذیرفتنی نیست.

به‌تازگی جمعی از سلطنت‌طلبان در نامه‌ای به شاهزاده او را به خلع ید تهدید کرده‌اند، بسیاری معتقدند مصاحبه آقای پهلوی با روزنامه عربی و استفاده از نام خلیج، تنها بهانه‌ای بوده و مدت‌هاست که این گروه از عملکرد شاهزاده ناراضی هستند. به نظر شما آیا در شرایط فعلی انتظار اقدام مؤثر آزادی‌خواهانه از رضا پهلوی نوعی درخواست معجزه است و یا اینکه ایشان در برابر جمهوری اسلامی ضعیف عمل کرده و می‌توانسته یا می‌تواند برای کشور کاری انجام دهد که انجام نداده؟

ما با تیتر و محتوی نامه تهدیدآمیز به شاهزاده موافق نبودیم. آخرین هشدار به کی؟ و چی؟ حرکت بعدی چه خواهد بود؟ اعتراض به عملکرد شاهزاده به‌منظور دامن زدن به بحث و ایجاد یک گفتمان سیاسی مثبت است. آزادی بیان خوب است اما اینکه بگوییم ایشان را خلع ید می‌کنیم، کسی ایشان را در جایگاهی قرار نداده که حالا بخواهد خلعش کند. آینده هم نه به دار و نه به بار است. هنوز نه قانون اساسی آلترناتیو وجود دارد و نه مجلس آلترناتیو که بخواهد ایشان را انتخاب کرده باشد و همه‌چیز به شکل سنتی جریان دارد. رضا پهلوی شاهزاده است چون پدر و پدربزرگش در ایران شاه بوده‌اند، اما بیش از این خودش هم هیچ موقع نگفته من را چه خطاب کنید.

همین‌که پدر و پدربزرگشان شاه بوده‌اند، آیا برای او یک‌بار حقوقی ایجاد نمی‌کند؟ و این پتانسیل در ارتباط با جامعه ایران، دولت‌های خارجی و نهادهای بین‌المللی تأثیرگذار نیست؟

من شک ندارم که او برای آزادی ایران هر کاری بتواند انجام خواهد داد، اما واقعیت این است که شرایط امروز ایشان با شرایط من و شما هیچ تفاوتی ندارد. تنها ازنظر مقام تاریخی با دیگران متفاوت است که این جایگاه لزوماً نمی‌تواند در عمل تأثیرگذاری محسوسی بر روی قدرت‌ها داشته باشد. ضمناً او می‌داند که اگر قصد داشته باشد روزی پادشاه شود، تنها می‌تواند پادشاه مشروطه باشد و نباید در امور سیاسی دخالت کند. نوع برخورد و شیوه نقد مسائل باید باب گفت‌وگو را باز کند و ازاین‌جهت نامه مذکور پسندیده و برخورد واقع‌گرایانه نبود.

حزب متبوع شما تا چه اندازه و به چه شکل در یارگیری از میان اقشار مردم، گفتگو و مذاکره با دیگر گروه‌های مخالف در خارج از کشور و تلاش برای جای گرفتن در سناریوهای اتاق‌های فکر جهان می‌پردازد؟

من شخصاً به سناریوهای اتاق‌های فکر جهان اعتقادی ندارم. این کارها در جوامعی که مردم آن به خواب‌رفته‌اند و نمی‌توانند برای آینده سیاسی خود تصمیم بگیرند، جواب می‌دهد. یک جامعه پویا که تکاپوی سیاسی دارد، به هیچ قدرتی اجازه نخواهد داد که به‌جای او تصمیم بگیرد. میزان هوشیاری و آگاهی مردم از وظایف شهروندی خود، در استقلال تصمیم‌گیری سهم بسزایی دارد. موضع ما تنها حمایت از جنبش‌های مدنی در داخل ایران است و این راه ما را به سرمنزل مقصود خواهد رساند. معیار ما حقوق بشر است و همه گروه‌ها هم بر سر این معیار اتفاق‌نظر دارند. البته ما که از خارج دستی بر آتش داریم، حق نداریم برای مردم داخل کشور که درون گود و آتش نشسته‌اند نسخه بپیچیم. ما همیشه برای گفت‌وگو با دیگر گروه‌های اپوزیسیون آماده هستیم. جو اپوزیسیون ایرانی نسبت به وضعیت ناهنجار ده تا پانزده سال قبل، التیام پیداکرده. براندازی از ده هزار مایل دورتر جایز نیست و درست هم نیست حرف آخر را مردم ایران در خیابان‌ها خواهند زد.

جمهوری خواهان می‌گویند تاریخ معاصر ایران نشان می‌دهد که مردم ما به بت‌سازی علاقه‌مند هستند و ازاین‌جهت پادشاهی مشروطه، پتانسیل تبدیل‌شدن به دیکتاتوری را دارا است. دفاع شما از مشروطه‌خواهی در برابر جمهوری‌خواهی چیست؟

الآن در ایران شکلی از جمهوری حاکم است و دیکتاتوری هم هست، درگذشته هم که پادشاهی بود به همین ترتیب مشکلاتی داشت؛ بنابراین استبداد حکومت به سلطنت یا جمهوری ربطی ندارد. واقعیت این است که انقلاب مشروطه، پادشاهی را به ایران نیاورد. بلکه پادشاهی در طول هزاران سال در تاریخ ایران وجود داشته و انقلاب مشروطه از دل آن برآمد و پادشاهی را در ایران دگرگون کرد. به‌طوری‌که پادشاه از کارهای اجرایی منع شد. در مشروطه‌خواهی، پادشاه فقط و فقط عامل وحدت ملی است همین و بس و نقش بیش از این برای او متصور نیست.

آیا قانون اساسی مشروطه سازوکار مشخصی داشته که بتواند از احتمال دیکتاتور شدن پادشاه جلوگیری کند؟

نه آن قانون اساسی که اتفاقاً معممین هم در نگارش آن دخالت داشتند، مشکلات خودش را داشت و در آینده مسلماً باید مجلس مؤسسان جدید قانون اساسی دیگری بنویسد.

تجربه مشارکت معممین در نوشتن قانون اساسی انقلاب مشروطه و پس‌ازآن در قانون اساسی جمهوری اسلامی، آیا دست این گروه را از قانون اساسی آینده کشور کوتاه خواهد کرد؟

من شکی ندارم که جامعه ایران به سکولاریسم معتقد است و در گردونه سکولاریسم هیچ نوع ایدئولوژی جایی ندارد. محتوای رژیم آینده مهم است و از این نظر جمهوری‌خواه و مشروطه‌خواه با یکدیگر اختلاف ماهوی ندارند. سیستم آینده ایران باید بر اعلامیه جهانی حقوق بشر متکی باشد. در شرایط بافت اجتماعی کشور ما یک پادشاه نمادین می‌تواند عامل وحدت ملی باشد، چنانکه در اسپانیا هست و به همبستگی اقوام مختلف در این کشور کمک کرده.

شما بر لزوم مبارزه بدون خشونت و حفظ تمامیت ارضی ایران تأکید کردید، بسیاری از نیروهای اصلاح‌طلب داخل کشور هم به این اصول معتقد هستند؛ اما تجربه حرکت بزرگی از این جنس که به جنبش سبز موسوم شد، شکست خورد.

بی‌انصافی است که جنبش سبز مردم ایران را به اصلاح‌طلبان محدود کنیم. اصلاح‌طلبان باانگیزه‌های خودشان خواستار ادامه روند فعلی با کمی تفاوت هستند. جنبش سبز تغییرات بزرگ‌تری می‌خواست و می‌توانست دریچه‌ای برای خواسته‌های جامعه مدنی ایران باشد. گفتمان جنبش سبز هنوز زنده است و اصولی مثل دمکراسی و حاکمیت ملی هیچ‌گاه کهنه و فراموش نمی‌شوند. جنبش‌ها درجاهایی ضربه می‌خورند، اما تغییر شکل داده و درجاهای دیگری سر برمی‌آورند. دیر یا زود شاهد حرکتی بزرگ‌تر از اعتراضات ۸۸ و با درایت و برخورد پخته‌تر خواهیم بود. البته در سال ۸۸ هم برخورد مردم حتی با نیروهای سرکوبگر برخورد منصفانه و مسالمت‌آمیز بود.

برگرفته از سایت خبری تحلیلی نگام نیوز

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه کردن

نظرات   

 
#3 کیهان 1395-10-22 05:03

با این روش ها ولیعهد در خاک امریکا در سن 85 سالکی دار فانی را وداع خواهد کرد
برای ازادی ایران باید مردم را به جسارت و اقدام و عمل سوق داد
با دست خالی یک حکومت سراپا اسلامی را نمیشود از پا در اورد
جمهوری اسلامی حکومت شاهنشاهی یا لیبرال یا کمونیستی نیست که به خواست ملت و حقوق مردم توجه کنه
حکومت اسلامی تنها و تنها زور میشناسد
باید کلاشینکف هارو به آحاد مردم رسوند مردم باید در خانه هایشان تفنگ داشته باشند اگر انقلابی دیگر قراره در راه باشه این بار نه مثل سال 88 ملت باید مسلح به خیابان ها بریزند جواب هر خشونتی رو با گلوگله بدهند تنها به این طریق هیچ نیروی مسلح رژیمی جرات مداخله نخواهد داشت و خود بخود تسلیم خواهد شد
بازگو کردن
 
 
#2 فيروزه غفارپور 1395-10-02 22:28

با احترام و درود
بعنوان يكى از امضاء كنندگان بيانيه هشدار به اخرين وليعهد ايران لازم ميبينم كه جناب بيت الهى و ديگر أعضاء حزب مشروطه را در مورد اين بيانيه روشن كنم
١- به هيچ عنوان اين بيانيه نه مفهوم و نه منظورى از خلع وليعهدى شاهزاده رضا پهلوى داشته و اين جز يك تحريف و شيطانت چيزى نيست . امضاء كنندگان اين بيانيه منجمله خود من از خادمين و وفاداران ديرينه شاهزاده بوده و هنوز هم ايشان را بعنوان تنها الترنانيو براى نحات ايران و جانشينى نظام پادشاهى ميدانم .
٢- متن بيانيه نه تنها توهين أميز نبود كه كاملا تمامى أصول احترام به وليعهد قانونى ايران را رعايت كرده بود . شايد دور از تعارفات و تملغهاى رايج در ميان بعضى از أفراد بوده باشد كه مخصوصا متن بدرست بسيار رسمى و بدور از تعارفات اضافة بود .
٣- خوشبختانه شاهزاده در مصاحبه شب گذشته خود در تلوزيون انديشه با اقاى كاردان بدرستى پاسخ امضاء كنندگان هشدار را دادند و بصورتى كه خود مناسب ميدانستند به اصولى كه مورد سؤال ما بود پاسخ دادند .
بعنوان يك ايرانى ملى گرا و تماميت خواه بخود اين حق را ميدهيم كه از رهبر خود در موارد أصول ملى سؤال كرده و جوياى پاسخ باشيم و پرسش را نه توهين و نه بى احترامى و نه سوء نيت ميدانيم كه بلكه دوستداران بدون ريا و خادم صادق دانسته و بخود اجازه داديم كه از رهبر خود سؤال ان هم در مورد أصول ملى كرده و جوياى نظر مستقيم ايشان شويم .
لطفا به مصاحبه ايشان با اقاى كاردان را توجه فرماييد .
به هر حال اين اگر نظر كلبه امضاء كنندگان نباشد به جرّأت نظر من است
با مهر
فيروزه غفارپور
بازگو کردن
 
 
#1 بردیا پارس 1395-09-27 19:07

در کمالِ احترام، فرمایش‌شان در باره‌یِ سرگشاده‌نامه‌یِ "آخرین هشدار به آخرین ولیعهد" سراسر بی‌ربط ‌ست؛

۱. ایشان اصطلاح "خلعِ ید" را بی‌ جا نقد می‌‌فرمایند، چون هیچ جا در بیانیه این اصطلاح نیامده ‌ست! بنابراین به‌کلّ بی‌ ربط به نامه پاسخ فرمودند.

۲. می‌‌فرمایند: "پذیرفتنِ امکانِ تقسیمِ حاکمیت «خفت» است"، اتفاقا شخصِ شاهزاده در کنگره‌یِ ۲۰۰۸ حزبِ مشروطه ایران، خیره در چشمانِ جنابِ بیت‌اللهی می‌‌فرمایند "خفت که نی‌ ‌ست هیچ! خیلی‌ هم ممکن ‌ست؛ خیلی‌ هم دمکراتیک ‌ست"، تا همین امروز هم این رویکرد را ادامه می‌‌دهند. حالا اگر بنا بر هر مصلحتي نمی‌‌خواهند خدای‌نه‌کرده علنی ایشان را نقد فرمایند، به خودشان مربوط ‌ست. ولی‌ دیگر چرا آنچه دیگران نه‌گفته اند را به دیگران برمی‌بَندند؟
بازگو کردن
 

با ما همراه باشید

آخرین مقالات درج شده جدید

سياست پدر و مادر می‌خواهد…

شش دست‌چین با یک سایه…

فراخوانی به دگرگون کردن فرهنگ و سياست…

بیانیه پنج سازمان سیاسی و فرهنگی درباره انتخابات ریاست جمهوری اسلامی…

نقدی به اپوزیسیون, آلترناتیوعدم مشارکت درانتخابات چیست؟…

مقالات دگراندیشان جدید

در باغ وحش آخوندها!…

چند نکته درباره تظاهرات پاسارگاد (اعتراض به حاکمان اسلامی یا «نژادپرستی»؟)…

کوروش بزرگ دیگر فقط در پاسارگاد نیست…

ایران در تاریخ…

درس‌هایی از بهار عربی…

مقالات هم‌اندیشان جدید

لیبرال دموکراسی یگانه راه جهان سوم…

حق رای: آنها که می گویند آری؛ آنها که می گویند نه…

بیانیه شاهزاده رضا پهلوی به مناسبت انتخابات سال ۱۳۹۶…

شاهزاده رضا پهلوی در گفت‌وگو با العربیه: مشکل منطقه رژیم تهران است نه ملت ایران…

ليبراليســــــــم چـیســـت؟…

نظرگاه‌های کاربران جدید

  • علی
    با این وضعیت اعدام ها و بیکاری و نبود آزادی نباید بیکار نشست و باید با تک تیرانداز این موجودات آخوندک ...

    ادامه مطلب ..و

     
  • بهمن زاهدی
    زبان آخوند را باید شناخت؛ زیرا گفته‌های هر آخوندی مفهوم زیرکانه‌ای دارد که گه گاهی هشداریست به همدیگر.

    ادامه مطلب ..و

     
  • کیهان
    با این روش ها ولیعهد در خاک امریکا در سن 85 سالکی دار فانی را وداع خواهد کرد برای ازادی ایران باید ...

    ادامه مطلب ..و

     
  • کیهان
    سال یک هزار و سیصد و نود و پنج زمانی به نتیجه خواهید رسید که دیگر زمان زیادی گذشته و متوجه خواهید شد ...

    ادامه مطلب ..و

     
  • بهمن زاهدی
    سکوت، فریاد دیگریست وقتی راهی شدم کسی همراهم نبود بارها شنیده بودم تنهایی جرأت می‌خواهد ولی زمانی ...

    ادامه مطلب ..و