1. SKIP_MENU
  2. SKIP_CONTENT
  3. SKIP_FOOTER
  • آخرین بروزرسانی: پنج شنبه 25 می 2017. برابر با پنج شنبه, 04 خرداد 1396

سال آخر ؟! نه . دهه آخر ؟ میتواند

.

چند ساعتی میشود که وارد سال 1388 شده ایم . تحویل سال نو و آمدن عید و فروردین از نقطه نظر سیاسی و مبارزاتی ، از این جهت اهمیت دارد که رفراندم جمهوری اسلامی و رسمیت یافتن مشروعیت رژیم اسلامی در داخل و خارج را یادآوری میکند . دوازدهم فروردین 1358 ، جمهوری اسلامی ، پنجاه روز پس از نشستن بر اریکه قدرت و قبل از آنکه تب ِ تند ِ شورش سرد شود ، تنور داغ ِ مکر و ریا را غنیمت شمرده و با استفاده از ولع شدید جماعتی که به خاطر اینکه همه چیز داشت ، به دنبال هیچ و پوچ می دوید ، به سرعت رفراندوم مورد نظر خود را هم تحمیل نمود و نامشروع ترین نطفه بیست و دوم بهمن پنجاه و هفت ، مشروعیت پیدا کرد . " نظام جمهوری اسلامی " استقرار یافت . آیت اله خمینی این روز را عید نامید و در تقویم اسلامی به عنوان یکی از تعطیلات رسمی کشور ، با مرکب سرخ از دیگر روزها متمایز شد .
جمهوری اسلامی و آیت اله ها همیشه با هر آنچه رنگ و بوی ایرانی داشته دشمن بوده اند . تهاجم علیه ایران و ایرانی و فرهنگ و تاریخ غنی و پر افتخارش ، جزء لاینفک از تفکر دینی حاکم بر ایران بوده است . اگر چه تهاجم ِ مذهب به ملیت ما و ایران ستیزی و حمله به پیشینه کهن و سرشار از عزت و افتخار ملت ایران ، سابقه ایی طولانی داشته و پیشینه آن به قرن ها قبل باز می گردد ، در این سی سال اما ، جمهوری ِ مغولی ِ اسلامی ، تلاش بی وقفه ایی را جهت ریشه کنی ِ فرهنگ ایرانی آغاز و به پیش می برد . از مبارزه با آداب و رسوم ملی مردم ایران تا آبگیری سد سیوند و تخریب بناهای تاریخی ، و نیز به غارت بردن سرمایه های تاریخی – فرهنگی ایران و خارج کردن آنها از کشور ، اعمالی است که رژیم دینی ایران در این سی سال سلطه ِ نامبارکش انجام داده است .
نوروز امسال هم آمد و رفت. آنچنانکه در طول سه دهه ، نوروزهای بیشماری آمد و رفت . ملت ایران بر اثر فشارهای شدید اقتصادی در درجه اول ، و فشارهای اجتماعی آیت اله ها در درجه دوم، نتوانست آنگونه که می خواست عید باستانی خود را جشن بگیرد اما مهم در این میان این است که این تاریخ غنی و فرهنگ پربار که هر لحظه اش چشن و تازگی و صلح است، فراموش نشده و مصیبت های روزانه ایی که رژیم بر سر ایرانیان می آورد مانع گرامی داشت و پایبندی ملت ایران به آداب و رسوم خود نگردیده است .
با آمدن نوروز یک سال دیگر به فرهنگ و تاریخ ایران اضافه شد و ملت ایران سیصد و شصت و چهار روز تجربه به تجربیات و آموخته های خود اضافه نمود . همینطور چند روز دیگر با آمدن دوازدهم فروردین ، یک سال دیگر به عمر ِ سیاه قانونی شدن حکومت ِ مرگ و ترور ، اضافه میگردد .
پیام های نوروزی بیشماری از جانب گروه ها و شخصیت های اپوزیسیون به سوی ایران و برای ملت ایران روانه شد و هریک از سازمانهای سیاسی مخالف رژیم اسلامی به نوبه خود عید را به ملت ایران تبریک گفتند . نکته مشترک ِ قریب به اتفاق این تبرکات " آرزوی سرنگونی رژیم " در سال پیش رو بود . همه احزاب و گروه های سیاسی ِ مخالف جمهوری اسلامی با امید به پیروزی بر استبداد دینی حاکم بر ایران سال نو را آغاز کردند . این آرزو و این هدف البته بسیار به جا و خواسته هر ایرانی باشرفی می باشد . سرنگونی هر چه سریعتر رژیم اسلامی ایران آرزوی تمام آزادگانی است که اعتلا و سامان گیری اوضاع کشورشان را خواستارند . نکته اما اینجاست که آیا به راستی میتوان رژیم اسلامی که درنده خویی اش بدتر از گرگان بیابان است و بواسطه منابع سرشار ِ موجود در سرزمین ایران مورد حمایت خارجی ها هم می باشد را امسال سرنگون کرد ؟! آیا می توان رژیمی که دست خون آلودش تا آنسوی جهان ، در آرژانتین ، اسپانیا ، مصر ، مراکش ، انگلیس ، عراق ، افغانستان و غیره جنایت می آفریند را در امسال نابود کرد ؟! آیا به مدت یک سال و دو سال و چند سال می توانیم پایه های سی ساله رژیم اسلامی را که با دلارهای نفتی و ثروت های به غارت برده مملکت ، محکم شده است از جا بکنیم ؟!
در حالیکه همه میخواهیم امسال سال پایان سلطه سیاه ملاها بر ایران باشد اما همه نیز میدانیم که چنین نیست و جواب همه این سوال ها و سوال های دیگر عبارت است از ؛ « نه » . از سال پنجاه و هفت که آیت اله ها قدرت را در ایران به دست گرفتند ، 30 سال همانند سال پیش رو را پشت سر گذاشته ایم ، یعنی سی عدد " یک سال " پشت سر هم آمده و گذشته است . دستاوردهای مبارزه اگرچه بیشمار و چشمگیر است اما هدف غائی جنبش آزادیخواهی مردم ایران هنوز تحقق پیدا نکرده است و رژیم اسلامی همچنان وحشی تر از گذشته پابرجاست و به درندگی های خودش در داخل و خارج ادامه میدهد . روشن است که صدها و هزاران " یک سال ِ " آینده هم می آید و می رود و هرگز این یک سال و آن یک سال و یک سال های دیگر ، " سال سرنگونی " رژیم اسلامی نخواهد بود . هرساله طرح های مختلفی برای سرنگونی رژیم ریخته شده و ارائه میشود که این طرح ها ، چند ساعته ، چند روزه و نهایتا چند ماهه بوده اند، به عنوان مثال همیشه دیده ایم که در دهه اخیر و پس از هجده تیر همه ساله چند ماه قبل هیجده تیر طرح و راهکارها ارائه شده است و اگرچه ضربات محکمی بر رژیم وارد ساخته اما هیچکدام از این طرح و برنامه ها تا به اکنون نتوانسته است تا رژیم اسلامی را به قعر درّه سقوط بیندازد و تمامیت رژیم را با تمام دسته بندی هایش محو و نابود کند .
وقت آن رسیده است تا گامی بلند اما اساسی برداشته شود . سال جدید آغاز شده است ، چند روز دیگر یعنی 12 فروردین جمهوری اسلامی هم دوباره آغاز میشود . وقت آن است تا نیروهای مخالف هم آغاز شوند و با تازه شدن سال ، نیروهای اپوزیسیون هم به راهکارها و شیوه های تازه روی آورند . احزاب و سازمانها و همینطور شخصیت های سیاسی ِ مختلف ِ مخالف رژیم تهران در داخل و خارج می توانند آغاز سال 1388 را به آغاز دهه سرنگونی رژیم تبدیل نمایند . طرح ریزی و اجرای یک برنامه 10 ساله برای براندازی رژیم اسلامی ایران میتواند آغاز ِ پایان ِ جمهوری اسلامی را در سال پیش رو رقم بزند .
بدبینانه ترین وضعیت برای رژیم اسلامی در سال پیش رو این است که مورد حمله نظامی مقطعی ِ یک نیروی خارجی به هدف نابودی تاسیسات هسته ایش قرار گیرد . این امر قبلا در مورد عراق و سوریه اتفاق افتاد و واضح است که اینگونه حملات مقطعی و محدود نمیتواند پایه های دیکتاتوریها و خصوصا دیکتاتوریهای ِ ثروتمند همانند رژیم اسلامی ایران را سست نماید و تنها جنبه بازدارنگی رژیم های خطرناک و دفع خطر آنها برای خارج از مرزها را دارد و اثر زیاد و مستقیمی بر مبارزه مردم و گروه های مخالف نخواهد داشت . خوشبینانه ترین وضعیت اما، این است که روابط پنهان آمریکا و رژیم تهران علنی ، رسمی و گسترده تر شود و آن دیپلماسی که در این سی سال به واسطه لابی های رژیم اسلامی در آمریکا و لابی های آمریکا در ایران جریان داشت ، به صورت مستقیم و عادی پیگیری شود . واضح است که در هر دو صورت گامی مفید برای براندازی تمامیت رژیم تهران برداشته نمی شود .
انتظار ِ اتفاق بیهوده است . اتفاقات چه خوشبینانه و چه بدبینانه خواهد افتاد اما هیچکدام ، آن اتفاقی که ما میخواهیم نمی باشد . کمی دقت در" آخرین اتفاق " که در ابتدای سال جدید روی داد می تواند به ما هشدارِ لازم را بدهد و ما را بیدار کند . کمی اندیشه کردن در" پیام پرزیدنت اوباما به مناسبت نوروز "، انگیزه مبارزان را برای اتحاد و پایه ریزی طرح های عملی و موثر علیه رژیم اسلامی دو چندان خواهد کرد . اینکه آقای اوباما در پیام نوروزی خود ، از ابتدا تا انتها ، مردم ایران را در کنار رهبران ایران قرار میدهد و حکومت دینی را نماینده تمدن ایران و بزرگی حقیقی ملت ایران معرفی می کند ، قبل از آنکه " تبریک " به ملت ایران باشد " توهین ِ بزرگ " به ملت ایران و نوعی " خدمت " به رژیم ِمنفور جمهوری اسلامی است . به نظر می آید که " او با ما " واقعا با آنهاست و " کسان دیگر "ی با ملت ایران هستند . بنی آدم اعضای یکدیگرند اما ، هابیل و قابیل چگونه می توانند در کنار هم صادقانه و در صلح و با احترام متقابل زیست کنند ؟!
در این شرایط و با این اوضاع ، اتحاد گروه ها و احزاب اپوزیسیون از هر زمان دیگر ، ضرورت بیشتری دارد . بایستی که متحد شد . اگر با خودمان همبستگی ایجاد کنیم ، همبستگی با ملت آسان است . فتح تهران در یک هفته و یک ماه و یک سال ، بیشتر در اشعار کوچه بازاری ِ خوانندگان لوس آنجلسی دیده میشود و هیچ وجهه ی عقلانی و منطقی ندارد . نیاز مبارزه ، اتحاد و برنامه ریزی های منطقی و بلند مدت برای براندازی جمهوری اسلامی می باشد . امسال سال آخر جمهوری اسلامی نیست ولی امسال میتواند اولین سال آخرین دهه عمر جمهوری اسلامی باشد .

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه کردن

با ما همراه باشید

کتاب‌های علی‌اصغر حقدار

آخرین مقالات درج شده جدید

انتخاباتی نه آزاد؛ نه بی‌معنی…

سياست پدر و مادر می‌خواهد…

شش دست‌چین با یک سایه…

فراخوانی به دگرگون کردن فرهنگ و سياست…

بیانیه پنج سازمان سیاسی و فرهنگی درباره انتخابات ریاست جمهوری اسلامی…

مقالات دگراندیشان جدید

در باغ وحش آخوندها!…

چند نکته درباره تظاهرات پاسارگاد (اعتراض به حاکمان اسلامی یا «نژادپرستی»؟)…

کوروش بزرگ دیگر فقط در پاسارگاد نیست…

ایران در تاریخ…

درس‌هایی از بهار عربی…

مقالات هم‌اندیشان جدید

کشورهای جهان سوم و دست‌یابی به دموکراسی…

لیبرال دموکراسی یگانه راه جهان سوم…

حق رای: آنها که می گویند آری؛ آنها که می گویند نه…

بیانیه شاهزاده رضا پهلوی به مناسبت انتخابات سال ۱۳۹۶…

شاهزاده رضا پهلوی در گفت‌وگو با العربیه: مشکل منطقه رژیم تهران است نه ملت ایران…

نظرگاه‌های کاربران جدید

  • علی
    با این وضعیت اعدام ها و بیکاری و نبود آزادی نباید بیکار نشست و باید با تک تیرانداز این موجودات آخوندک ...

    ادامه مطلب ..و

     
  • بهمن زاهدی
    زبان آخوند را باید شناخت؛ زیرا گفته‌های هر آخوندی مفهوم زیرکانه‌ای دارد که گه گاهی هشداریست به همدیگر.

    ادامه مطلب ..و

     
  • کیهان
    با این روش ها ولیعهد در خاک امریکا در سن 85 سالکی دار فانی را وداع خواهد کرد برای ازادی ایران باید ...

    ادامه مطلب ..و

     
  • کیهان
    سال یک هزار و سیصد و نود و پنج زمانی به نتیجه خواهید رسید که دیگر زمان زیادی گذشته و متوجه خواهید شد ...

    ادامه مطلب ..و

     
  • بهمن زاهدی
    سکوت، فریاد دیگریست وقتی راهی شدم کسی همراهم نبود بارها شنیده بودم تنهایی جرأت می‌خواهد ولی زمانی ...

    ادامه مطلب ..و