1. SKIP_MENU
  2. SKIP_CONTENT
  3. SKIP_FOOTER
  • آخرین بروزرسانی: چهارشنبه 18 اکتبر 2017. برابر با چهارشنبه, 26 مهر 1396

جنبش سبز و افق آینده

.



در روز یکشنبه ۲۲ جون, به همت جمعی از حامیان ‏جنبش سبز, مقیم بلژیک, مراسم سخنرانی با ‏حضور دکتر اردشیر ارجمند سخنگوی شورای ‏هماهنگی راه سبز امید, علی کشتگر, مهدی ‏فتاپور و حسن یوسفی اشکوری به مناسبت ‏پنجمین سالگرد جنبش سبز برگزار گردید. ‏سخنرانان در این مراسم به ترتیب حروف الفبا به ‏سخنرانی پرداختند. ‏

آقای مزدک کاظمی گرداننده این سخنرانی, با ‏تشکر از حضور به هم رساندن طیف‌های مختلف ‏سیاسی خاطر نشان ساختند که این جلسه شروع ‏گفتمانی است که در آینده شاهد جلساتی دیگر با ‏موضوعات مختلف خواهیم بود. سپس آقای علی ‏صمد, با تاکید بر این نکته که جنبش سبز ملت ایران ‏متعلق به هیچ گروه و سلیقه خاصی نیست و ‏رنگین‌کمانی از سلایق مختلف سیاسی اما ‏مشترک در مطالبه حقوق شهروندی و انتخابات آزاد ‏است؛ به دعوت از دکتر اردشیر امیر ارجمند پرداختند ‏تا در یک زمان بیست دقیقه‌ای سخنان خود را ‏پیرامون جنبش سبز و افق آینده به استحضار عموم ‏برسانند.‏

سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید؛ یادآور ‏شد که جنبش سبز با سوال "رأی من کو؟" آغاز و ‏در طول زمان تبدیل به جنبشی گردید با خواست و ‏مشخصه ای به مانند:‏

  • حق بنیادی ‏
  • شهروند مداری
  • اصلاح مدارانه ‏
  • مسالمت انگیز و بدور از خشونت



ایشان در امتداد با مورد خطاب قرار دادن آقایان ‏خامنه‌ای, حداد عادل و حزب مؤتلفه به این نکته ‏اشاره کردند که رهبران در حصر جنبش سبز ‏مشکلی ایجاد ننموده‌اند که نیاز به عذر‌خواهی یا ‏توبه برای آن باشد, بلکه این افراد به طرح ‏مشکلات موجود در جامعه پرداخته‌اند. آقای ‏مهندس موسوی با نگاه به جامعه ایران نگران ‏مسائلی گشتند که این نگرانی, ایشان را به ‏میدان انتخابات رهنمون ساخت. دغدغه‌های آقای ‏موسوی عبارت بودند از:‏

  • دور شدن از عقلانیت
  • فروپاشی دولت-ملت
  • تنها شدن ایران در سیاست بین المللی
  • مردم
  • نگرانی برای انقلاب
  • دین


به همین جهت ایشان شعار اجرای بدون تنازل ‏قانون اساسی را مطرح ساختند. در انتها دکتر ‏امیر ارجمند تاکید نمود که جنبش سبز زنده است ‏اما نه در خیابان و به صورت تظاهرات‌های ‏خیابانی.‏

سخنران دوم آقای فتاپور صحبت‌های خود را ‏اینگونه آغاز کرد: «زنده بودن جنبش سبز یک ‏بحث تحقیقی است که از دو دیدگاه قابل بررسی ‏است. نخست: واژه‌گذاری جنبش. دوم: آنالیز و ‏تبیین وضعیت پس از انتخاب آقای روحانی. در ‏مورد اول بدلیل سرکوب شدید, آنچنان موفق نبود. ‏از جهتی روشنفکران جامعه و ساکنین شهر‌های ‏بزرگ در گیر این جنبش بودند و از طرف دیگر ‏حکومت با استفاده از مردم حومه‌نشین دست به ‏سرکوب زد. در ارتباط با مورد دوم؛ پس از روی کار ‏آمدن آقای روحانی تغییراتی صورت گرفته است. ‏سوال اینجاست که آیا می‌بایست خود را محدود ‏به فعالیت در دایره خط قرمز‌ها کرد یا می‌بایست ‏این خطوط قرمز را شکست؟ برای ادامه جنبش ‏سبز هر دو گونه‎ ‎‏(فعالیت در درون محدوده خط ‏قرمز, شکستن این خطوط قرمز) نیاز است. ‏افرادی که به فعالیت در محدوده خطوط قرمز نظام ‏می‌پردازند, به مرور زمان خواهند توانست راه را ‏برای عمل قشر هنجار شکن هموار سازند.‏

سخنگوی سوم آقای علی کشتگر, جنبش سبز را ‏نمونه مدرن و تکامل یافته جنبش‌های ایران از ‏مشروطیت و ملی شدن صنعت نفت تا انقلاب ‏دانست. انقلاب مشروطه پایه‌گذار حقوق ‏شهروندی و گفتمان دولت ملت بود که به مرور ‏زمان از هدف اصلی خویش دور گشت. در جنبش ‏ملی شدن صنعت نفت, دکتر مصدق تلاش کرد تا ‏راه مشروطه‌خواهان را ادامه دهد اما نفت پر ‏رنگ‌تر از حقوق شهروندی عمل نمود. جنبش ‏ملی مذهبی دموکراسی نبود, چپ دیکتاتوری ‏بود. انقلاب بهمن مبارزه مردم با فساد بود اما ‏دموکراسی و حقوق شهروندی نبود. جنبش سبز, ‏جنبش حقوق شهروندی است. خواستگاه ‏طبقاتی این جنبش قشر متوسط فرهنگی است. ‏افرادی که شاید از نظر مادی در وضعیت ‏مساعدی نباشند, اما تحصیل کرده و دارای بینش ‏روشن‌تری هستند. تعداد این افراد بعد از انقلاب ‏به شدت افزایش یافت. این قشر بنا بر دلایل ‏اجتماعی به مانند فزونی جمعیت و مهاجرت از ‏روستا به شهر, دارای نفوذ بسیار بالایی است. ‏ریاست جمهوری آقای خاتمی حاصل تفکر همین ‏قشر از جامعه بود, انتخابات ۸۸ نیز به همین ‏صورت. اما بزرگترین ضربه‌ای که آقای خمینی با ‏سیاست‌های غلط اسلامی خود وارد ساختند, ‏تزلزل ملی‌گرایی و جایگزینی آن با واژه امت بود. ‏گفتمان جنبش سبز, گفتمان حفظ تمامیت ارضی ‏به صورت فراگیر و بدون مذهب است. آقای ‏موسوی این نکته را دریافتند و در بیانیه‌های پانزده ‏و شانزده خود با بیان خواست انتخابات آزاد بر این ‏مهم تکیه کردند که این مردم می‌باشند که حرف ‏آخر را می‌زنند. امروز شاهد این هستیم که آقای ‏خامنه‌ای حاضر است با دشمن خود‎ ‎‏(کشورهای ‏غربی) وارد گفتگو شود اما با کینه‌توزی لفظ ‏‏"فتنه" را جایگزین "جنبش" می‌نماید. به چه ‏دلیل؟ زیرا این جنبش مخالف رانت‌خواری دولتی ‏است.‏

نوبت به آقای اشکوری می‌رسد تا صحبت‌های ‏خود را اینگونه آغاز کند‎ ‎‏« هر صنفی در میان خود ‏ضرب‌المثل‌های خاص خود را دارد. در صنف ما ‏منبری‌ها این مثال است که بد‌شانس‌ترین منبر, ‏منبر آخر است»‏

صحبت خود را به صورت سوال بیان می‌کنم. "بعد ‏از پنج سال, ما از این جنبش چه دیده‌ایم؟"‏

بحث اینکه پیشوند جنبش درست است یا نه, ‏بحث کارشناسانه‌ای است که اجازه دهید انجام ‏ندهیم. اما منکر این حقیقت نیز نشویم که جنبش ‏زنده است.‏

بعد از پنج سال چه بدست آورده‌ایم؟ بعد از ‏بیست و پنج بهمن, جنبش دیگر در خیابان نیست ‏اما بیست و پنج بهمن و حضور آن تعداد از مردم ‏در خیابان نشان بزرگی است. ‏

دستاورد جنبش پس از بیست و پنج بهمن در چند ‏نکته خلاصه می‌شود:‏

  • ایستادگی روی حقوق مردم
  • رشد و تعمیق مبارزات مدنی؛ منظور بنده از ‏تعمیق بالا بردن سطح مطالبات جنبش و ‏نظریه‌پردازی‌های جدید می‌باشد.‏



قصد ندارم که در مورد آقای روحانی و یا دولت وی ‏صحبت کنم, اما چه شد که یکدفعه ایشان به ‏محبوبیت رسید؟ در انتخابات دو سال پیش, خاتمی ‏با وحدت‎ ‎‏(کناره‌گیری عارف) باعث محبوب شدن ‏آقای روحانی شد. دست در آراء برده نشد به دلیل ‏ایستادگی رهبران جنبش سبز. گفتمان هسته‌ای از ‏زمان احمدی‌نژاد آغاز گردید و نه از زمان روحانی. ‏آقای روحانی در گذشته, هیچ یک از حرف‌های الان ‏خود را به زبان نیاورده است. گفتمان محافظه‌کارانه ‏آقای روحانی در زمان مسئولیت ایشان در تیم ‏مذاکره کننده هسته‌ای در دوران آقای خاتمی, به ‏سیاست‌های امروز خامنه‌ای نزدیک‌تر است.‏

‏*لازم به ذکر می‌باشد که خانواده آقای علیرضا ‏رجایی از فعالان سیاسی زندانی نیز در میان ‏شرکت‌کنندگان در این مراسم حضور داشتند.‏

بروکسل ۲۲ ژوئن ۲۰۱۴‏

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه کردن

برگه درخواست عضویت
ایمیل دبیرخانه حزب
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

با ما همراه باشید

کتاب‌های علی‌اصغر حقدار

آخرین مقالات درج شده جدید

۷ آبان ۱۳۹۵:‌ پیامی در یک کُنش…

سخنرانی اخیر آقای ترامپ در مورد استراتژی ایران…

اصلاح‌طلبی و اصلاح‌طلبان…

رفراندوم در کُردستان عراق…

بیانیه جبهه ایران‌گرایان درباره پدیده کولبری و رخدادهای اخیر بانه…

مقالات دگراندیشان جدید

مشکل، مردم ایران نیستند؛ رژیم جانی‌شان است…

قیام ملی نقاب (نجات قیام ایران بزرگ)…

آیت‌الله مایک؛ آمریکاییِ مسلمان‌شده‌، رئیس جدید میز ایران سازمان سیا…

ایران را چرا باید دوست داشت؟…

در باغ وحش آخوندها!…

مقالات هم‌اندیشان جدید

تشدید «جنگ سرد» در مناسبات آمریکا و ایران…

جشن مهرگان، تجدید پیمان با مهر و روشنایی…

آمریکا و آینده مبهم توافق اتمی با ایران…

وقت فراموشی نیست…

سیاست در ایران طوری دوقطبی شده که هر یک حیات خود را در مرگ دیگری می‌بیند…