1. SKIP_MENU
  2. SKIP_CONTENT
  3. SKIP_FOOTER
  • آخرین بروزرسانی: یکشنبه 25 فوریه 2018. برابر با یکشنبه, 06 اسفند 1396

نوشته‌ها‏

سیاست زمین سوخته

 ايران را دارند به‌جایی می‌رسانند که ديگر کاری برايش نمی‌توان کرد. يک بلاگ نويس تصوير کلی را، صرف‌نظر از دقت آمار‌ها، چنين به دست می‌دهد: «۲۰ ميليون فقير، ۴ ميليون معتاد، ۳۰۰ هزار زن تن‌فروش، ۱۴ ميليون بيمار روانى، ۶۰۰ هزار كودك كارگر، يك و نيم ميليون محروم از تحصيل، ۸ ميليون بی‌سواد، سالی ۱۸۰ هزار نابغه فرارى، يک تريليون و ۴۰۰ ميليارد تومان زيان فرار مغزها، ۴۵۰ هزار تصادف در سال، ۴۰ هزار بيمار ايدزی، کف سنی فحشا ۱۴ سال، کف سنی بزهکاری ۱۰ سال و کف سنی اعتياد ۱۳ سال.»

بیشتر بخوانید ...

ميراث مشروطه برای ما چيست؟

انقلاب مشروطيت انقلاب مشروط ايران نبود و می‌خواست حکومت پادشاهی را قانونی کند نه مشروط که بهر حال مانند هر ديکتاتوری ديگری سراسر بی‌قیدوشرط نمی‌بود. مشروطيت را در برابر constitutionalism گرفته بودند. حزب مشروطه ايران در سازمان دادن حکومت، دمکراسی پارلمانی را در شکل پادشاهی آن می‌خواهد که در ماهيت هيچ تفاوتی با جمهوری پارلمانی و قانونی ندارد. اما مسئله بسيار بالا‌تر و مهم‌تر از شکل حکومت است. آرمان حزب مشروطه ايران مدرن کردن جامعه و فرهنگ و سياست ايران است، همه باهم؛ و پيش بردن پروژه ناتمام انقلاب تجدد و روشنگری ايران است که در صدساله گذشته دچار همه گونه انحراف و خرابکاری شده است. ما نمی‌بايد اشتباه صدساله فرو کاستن جنبش مشروطه را به شکل حکومت ادامه دهيم. پس از صدسال جای آن دارد که معانی و ابعاد يکی از مهم‌ترين و سربلند‌ترين رويداد‌های تاريخ ايران شناخته آيد.

میان حزب مشروطه ایران که شما بنیان‌گذارش هستید و مشروطیت ایران در صدسال پیش چه نسبتی برقرار است؟ آیا حزب مشروطه همان خواست‌های مشروطیت را دنبال می‌کند؟
ما بهر حال صدسال است خودمان و با دنيا پیش‌آمده‌ایم و بسيار چيز‌ها می‌دانيم و می‌توانيم که از حوصله انقلابيان محافظه‌کار و خردپیشه مشروطه بيرون بود. بسياری ازآنچه مشروطه خواهان آن روز می‌خواستند امروز به‌دست‌آمده است. زیرساخت‌هایی که آرزويشان می‌بود پیش‌پاافتاده است. آرمان امروزی يک مشروطه‌خواه که بنا بر تعريف در تکاپوی مدرنيته است پويش والایی است؛ پيوستن به بالا‌ترين رده‌های انسانيت که در خود مسئوليت جهانی را نيز دارد؛ رسيدن به‌جایی که بتوان در گشودن مسائل کوه آسایی که مدرنيته پيش آورده است دستی برآورد. یک‌چشم ما در حزب مشروطه ايران همواره به بیست‌وپنج شش سده پيش می‌نگرد ــ هنگامی‌که ما و تنها ما، فرد انسانی را مسئول پيروزی کيهانی نيروهای نيکی بر بدی می‌دانستيم.

بیشتر بخوانید ...

کجا می‌توان بهم رسيد؟

افراد و گروه‌ها آزادند عقايد و آرزو‌های خود را داشته باشند؛ ولی اگر قرار نيست زور و خشونت، مناسبات آن‌ها را انتظام دهد می‌بايد به هنجار (نرم)‌های پذیرفته‌شده تن در دهند. سازمان‌های قومی و نويسندگانی که زمين و آسمان را به هم می‌بافند تا دعاوی خود را به کرسی بنشانند اگر حوصله خواندن تاريخ ندارند دست‌کم اسناد بين‌المللی را بخوانند و آنگاه ببينند در سوی ديگر بحث آيا جز موافقت بر مفاد آن اسناد چيز ديگری می‌توان يافت؟ ما آن هنجار‌ها را می‌پذيريم و تا آنجا که به حقوق شهروندی با تأکید بر حقوق افراد متعلق به اقوام ــ همچنان که حقوق زنان و اقليت‌های مذهبی ــ و تمرکززدائی ارتباط می‌يابد هيچ مشکلی باهم نداريم؛ اما هر حرکتی به‌سوی درهم شکستن يگانگی ملی ايران و تجزيه ملت به اقوام دارای حقوق سياسی و مليت‌های دارای حق تعيين سرنوشت که نهايت آن حقوق سياسی است، ناچار با واکنش‌های سزاوار چنان حرکت‌هایی روبرو خواهد شد. ايرانيان بسيار کم‌وکاستی‌ها دارند ولی در برابر مداخلات بيگانه و در دفاع از موجوديت ملی کوتاه نمی‌آيند.

بیشتر بخوانید ...

جنگی ميان امريکا و جمهوری اسلامی

 جنگ در لبنان درواقع ميان جمهوری اسلامی و امريکاست و تا اينجا آخوند‌ها بازنده‌اند. صدها ميليون دلار سرمایه‌گذاری‌هایشان در مناطق حزب‌الله به ضرب بمب‌ها پست شده است. بسيار دور است که حزب‌الله ديگر دست‌گشاده‌اش را در لبنان بازيابد. تهديد هميشگی موشک‌باران اسرائيل از جنوب لبنان در عمل بی‌اثری خود را ثابت کرده است. از آن بيش از هزار موشک در ده‌روزه نخستين جنگ که بر شهرهای اسرائيل باريد خم بر ابروئی نيامد. شکاف ميان شيعی و سنی در جهان عرب ژرف‌تر شده است. در لبنان اراده بيرون راندن سوريه و جمهوری اسلامی از سياست آن کشور نيروی بيشتر می‌گيرد؛ و با همه فرياد‌های محافل مترقی در غرب و «خيابان» در جهان عرب، واقعيت پيکار جهانی ميان نيروهای ترور اسلامی از یک‌سو و نيرو‌های دمکراسی ليبرال ــ هر چه هم درجاهایی به بی‌رحمی و تجاوز آلوده ــ آشکار‌تر می‌شود. در این‌سو منظره همه انسان‌گرائی و آزادمنشی نيست، ولی در آن‌سو همه توحش و خشونت و واپس‌گرائی است. اکنون خطر واقعی: پس از شکست خوردن حمله گازانبری در غزه و جنوب لبنان و بی‌اثر ماندن سلاح موشکی رژيم اسلامی بر ضد اسرائيل، وسوسه حمله به ايران چه اندازه نيرومند‌تر خواهد شد؟

بیشتر بخوانید ...

مصالحه حتی بر اصول؟

بررسی گفته‌ها و نوشته‌های راست و چپ در مسئله قومی خبر از هيچ تفاوت اصولی در موضوعات اساسی حقوق فرهنگی و اجتماعی و عدم تمرکز نمی‌دهد. بجز آنها که اعلاميه جهانی حقوق بشر و ميثاق‌های آن و حقوق شهروندی را نيز دربرابر حقوق ملی بی ارزش می‌دانند ديگران همداستانند که ايرانی می‌بايد در ميهن خودش از حقوق برابر برخوردار باشد و بهر زبان که می‌خواهد بگويد و بنويسد و آموزش ببيند و نشر دهد؛ کسی در اين اختلاف ندارد که مردم هر محل می‌بايد امور خود را با ارگان‌های انتخابی‌شان اداره کنند و قدرت حکومتی توزيع يا تقسيم شود. آنچه گفت و شنود را به بن بست می‌کشاند وارد کردن حق تعيين سرنوشت يا حقوق سياسی برای اقوام بجای تاکيد بر حقوق فرهنگی و اجتماعی و سياسی افراد ايرانی، و اصرار بر بکار بردن دلخواسته arbitrary واژه‌های علمی و معمول در حقوق و روابط بين‌الملل است که جلو رسيدن به هر توافقی را بر پايه واقعيات موجود و بيشترين سود بيشترين مردمان می‌گيرد. در اينجا واژه‌ها و اصطلاحات بجای اصل موضوع می‌نشينند و گفت و شنود به بن بست می‌رسد. بحثی که بايست بر حقوق و راه‌های عملی رسيدن به آن تمرکز يابد به سخنان تکراری درباره اصطلاحاتی فروکاسته می‌شود که توافق برسر آنها ممکن نيست زيرا هرکس تعريف‌های خود را دارد.

بیشتر بخوانید ...

برگه درخواست عضویت
ایمیل دبیرخانه حزب
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

کتابهای دکتر داريوش همايون