نوشته‌ها‏ http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar.html Mon, 29 May 2017 04:33:28 +0430 Joomla! - Open Source Content Management fa-ir انتخاباتی نه آزاد؛ نه بی‌معنی http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2253-d-homayoun-2007-01-25.html http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2253-d-homayoun-2007-01-25.html

 کليد دریافتن جای انتخابات در جمهوری اسلامی در همين تاثير محدود ولی مهمی است که بر فرايند سياسی دارد. تا انتخابات مشهور دوم خرداد، انتخابات در رژيم اسلامی تفاوت زيادی با ديکتاتوری‌های ديگر نداشت. در آن انتخابات، هم شکافی ايدئولوژيک در گروه فرمانروا افتاد و هم مردم توانستند به نظام اسلامی و رهبر آن يک «نه» دندان‌شکن بگويند. آن شکاف ايدئولوژيک اندک‌اندک به اختلاف‌نظر در سياست‌ها و منافع گروهی فروکاست. ولی عامل «خيابان» ــ حضور سازمان نيافته و گاهگاهی مردم در صحنه ــ به‌کلی پايان نيافت. مردم احساس کردند که با رای دادن و ندادن می‌توانند تاثيری بر روند اوضاع داشته باشند. ازآن‌پس نقش مردم چيزی ميان انتخابات و نظرخواهی بوده است

]]>
نوشته‌ها‏ Thu, 25 May 2017 04:46:25 +0430
سياست پدر و مادر می‌خواهد http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2251-d-homayoun-2006-12-20.html http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2251-d-homayoun-2006-12-20.html

 بن‌بست سياست ايران را می‌بايد از جایی گشود يا آغاز به گشودن کرد. بن‌بست سياست به اين معنی است که انرژی اجتماعی بجای ساختن و پيش رفتن در رکود و ويرانگری و واپس رفتن صرف شود. نيرو‌ها بجای آنکه برهم انباشته شوند يکديگر را خنثی کنند؛ موفقيت و پيش افتادن تحمل نشود. اين بن‌بست در تمامیتش، در سطح جامعه، چنان گسترده و ژرف است که دستی هم به آن نمی‌توان زد. ما ناگزيريم از جای کوچک‌تر آغاز کنيم ــ از اجتماع کوچک سياسی تبعيدی. سبب آن است که اجتماع تبعيدی آزاد‌ترين بخش جامعه ايرانی است، هم از سرکوبگری رژيم، هم از رقابت بر سر پول و مقام. اين هردو به او آزادی عملی می‌دهد که دگرگونی رويکرد را آسان‌تر می‌کند. اگر ما بتوانيم اندکی اولويت را از پويش قدرت به عامل اخلاقی بدهيم به پديد آمدن يک فرهنگ سياسی تازه کمک خواهيم کرد که جامعه بزرگ‌تر ايرانی را نيز به کار خواهد آمد.

]]>
نوشته‌ها‏ Sat, 20 May 2017 08:07:43 +0430
فراخوانی به دگرگون کردن فرهنگ و سياست http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2248-d-homayoun-2006-12-10.html http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2248-d-homayoun-2006-12-10.html

فراخواندن ايرانی به اينکه نگرش خود را به سياست اصلاح کند و دگرگونی‌های بنيادی در فرهنگ خود راه دهد خطاب به معتادان هروئين و زائران امامزاده و سینه‌زنان حسينيه نيست، و همه‌اش هم بر امروز ايران تکيه نمی‌کند. من بی‌هیچ پوزش و فروتنی، سرامدگرا elitist هستم. اميد من به سرامدان اجتماعی و فرهنگی ايران است و به توانایی‌های بالقوه اين نخستين "ملت تاريخی جهان" که همواره شگفتی‌هایی در آستين خود داشته است. اينجا خوش‌بینی شناخت نيز به ياری می‌آيد. ايران جزيره دورافتاده‌ای در پايان جهان نيست. ما بخشی از انسانيت جوشان پوينده‌ایم، بخشی از جهان امروز، که به هيچ تدبيری در جهان قرون‌وسطایی فولکلور شيعی جا نخواهيم افتاد. مسئله ما بسيار جدی است، يک واپس‌ماندگی فرهنگی از بد‌ترين نمونه‌های آن است. در هند بيش از ما ارباب معجزه دارند ولی خرافات در هند مأموریت سياسی و ادعای حکومتی بر خود نمی‌شناسد و هندوئيسم از شیعی گری نيز غیرمتمرکزتر است.

]]>
نوشته‌ها‏ Wed, 10 May 2017 23:24:00 +0430
تا کيهان پايدار بماند http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2233-d-homayoun-2006-12-23.html http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2233-d-homayoun-2006-12-23.html

اطلاعات و کيهان نخستين قربانيان جنبش انقلابی شدند که فرجامش را پیش‌بینی نمی‌کردند. صاحبان اطلاعات، چندی در پی کنار آمدن با رژيم تازه و رهانيدن ميراث خود برآمدند که به‌جایی نرسيد اما دکتر مصباح زاده از پای ننشست. هنگامی‌که بیست‌وسه سالی پيش به واشینگتن آمد و با من نيز درباره طرح تازه‌اش گفتگویی کرد در سنين بالای هفتادسالگی بود که ديگران به گوشه‌ای می‌نشينند. راه انداختن روزنامه‌ای در تبعيد، چنانکه خود من چند سالی بعد تجربه کردم، سراسر ناکامی می‌نمود. ايرانيان تبعيدی در اروپا و امريکا از همان فردای پيروزی انقلاب ده‌ها روزنامه مخالف رژيم اسلامی راه انداخته بودند و محدوديت و کم اثری چنان کوشش‌هایی را به نمايش گذاشته بودند. دکتر مصباح زاده چگونه می‌توانست تجربه چهل سال پیش‌تر خود را تکرار کند؟ ولی او از روزنامه‌اش دل نکنده بود

]]>
نوشته‌ها‏ Thu, 23 Feb 2017 20:04:01 +0330
زمانی برای يادآوری، زمانی برای بازنگری http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2231-d-homayoun-2006-11-15.html http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2231-d-homayoun-2006-11-15.html

زمان آن رسيده است که همه نيروهای سياسی به پيام ریشه‌کنی خشونت از فرهنگ و سياست بيمار ايران بپيوندند. دفتر اعدام و خونخواهی و انتقام را می‌بايد بست. لغو مجازات اعدام، پايان دادن به مقوله جرم سياسی و اقليت به معنی تبعيض حقوقی و اعلام اينکه پس از برکناری جمهوری اسلامی، اجرای عدالت از عنصر انتقام‌جویی عاری خواهد بود نخستين گام‌ها برای رهایی مردم ايران از فرهنگ خونريزی و خشونت است که از عرصه حکومت تا خانواده را می‌بايد در برگیرد. شانزدهم شهريور روز بيداری ما بر بيهودگی خون‌بار همه انديشه‌های مطلق گرايانه و حقمدار است. کسانی را که گلويشان از عربده‌های انتقام‌جویی خسته نمی‌شود بايد واگذاشت که همچنان بر فاصله خود با ملتی که از جهان مرده‌ی مرگ پرور آنان بيرون می‌آيد بيفزايند.

]]>
نوشته‌ها‏ Wed, 15 Feb 2017 20:58:45 +0330
آسيب شناسی مخالفان بيرون http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2227-d-homayoun-2006-11-08.html http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2227-d-homayoun-2006-11-08.html

 اکنون اگر کاستی‌های اصلی را درست دانسته باشيم می‌توانيم به چاره‌ها برسيم. بازنگری پيشينه‌های خود، ما را به گفتمان تازه‌ای می‌رساند که با سی سال پيش همه ما تفاوت‌های بنيادی خواهد داشت؛ و توافق بر چنان گفتمانی، بر يک سلسله مواضع همانند که با اصول همه عناصر اصلی و نه حاشيه‌های مهتابزده بخواند، سرآغازی برای سياست تازه و با معنی‌تری برای سراسر جامعه ايرانی خواهد بود.بهمين ترتيب پذيرفتن اينکه سياست در خدمت پويش قدرت، در شرايط تبعيد، جز وقت گذرانی و چرخيدن بر گرد خود نيست به ما امکان خواهد داد که سياست را، نه تنها در فضای تبعيدی، اصلاح کنيم. چند گاهی چشم پوشی از رسيدن به قدرت برای دگرگون کردن و سالم سازی سياست ورزی در ميان ايرانيان همان است که در تعبير انگليسی، ساختن فضيلت از ضرورت می‌گويند. پويش قدرتی را که نيست و نمی‌تواند باشد از معادله بيرون می‌بريم و ادب و انصاف و رواداری را بجای آن می‌گذاريم و آنگاه خواهيم ديد که چه نيروی سياسی از اين قبايل درهم افتاده پديد خواهد آمد.

]]>
نوشته‌ها‏ Thu, 09 Feb 2017 09:33:33 +0330
حکومت تاراج و يارانه http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2225-d-homayoun-2006-11-03.html http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2225-d-homayoun-2006-11-03.html

 در دوره "سردار سازندگی" اقتصاد تاراج و يارانه به اوجی رسيد که گمان می‌رفت بيشتر از آن از توانایی مردم و سرزمين ايران بيرون باشد. اکنون گنج بادآورد نفت ابعاد تازه‌ای به اين هر دو داده است که می‌بايد هر ايرانی را به هراس اندازد. در نخستين ماه‌های پس از انتخابات رياست جمهوری سخن از گريز دو ميليارد دلار به دبی می‌رفت که هزاران شرکت ايرانی در آن‌همه کار می‌کنند. ولی به نظر آگاهان اين ارقام تنها نوک کوه يخ است. هنگامی‌که از يک شعبه بانک صادرات چند صد ميليون دلار اختلاس می‌کنند و شش ميليارد دلار در وزارت نفت ناپديد می‌شود دو ميليارد چيزی نيست. حکومت سپاه و بسيج و مهديه همراه و در رقابت با ائتلاف حوزه و حجره دست بر هر منبع درآمدی انداخته است (هفت ميليارد دلار طرح‌های لوله‌کشی نفت و گاز به فرماندهان سپاه بخشيده‌اند که آن‌ها به پيمانکاران ديگر بفروشند) کارخانه‌ها را با واردات بی‌حساب به تعطيل می‌کشاند (واردات ايران اکنون به پنجاه ميليارد دلار رسيده است) و بجای ايران در اندونزی و ونزوئلا پالايشگاه می‌سازد زيرا در واردات بنزين سودهایی است که در توليد داخلی به دست نمی‌آيد. (يارانه بنزين اکنون به هفت ميليارد دلار در سال رسيده است.)

اعلام برکناری رئيس يک بانک خصوصی از سوی کسی نه کمتر از خود رياست جمهوری که زنگ پايان فعاليت خصوصی بالا‌تر از مؤسسات کوچک در ايران است، و انحلال سازمان مديريت و برنامه‌ريزی که واپسين نشانه‌های انتظام در هزينه‌های دولتی را از ميان می‌برد همه در سويه يک سياست اقتصادی است که در آن هر که زورش برسد هر چه بخواهد می‌کند. يک ناشايسته‌سالاری که بی‌لياقتی خود را به چالش فسادش فرستاده ارابه شکسته اقتصاد ايران را به سرعتی که می‌تواند به پرتگاهی می‌راند که از هم‌اکنون با سير نزولی درآمد نفت می‌توان ديد.

]]>
نوشته‌ها‏ Fri, 03 Feb 2017 16:03:16 +0330
سرمشقی که بايد از آن پيش‌تر رفت http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2220-d-homayoun-2006-10-27.html http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2220-d-homayoun-2006-10-27.html

آگاهی از و تسلط يافتن بر، بنياد‌های تمدن غرب عين غرب‌گرایی و تنها راه رهایی ما از گلزار سنت‌های دست‌وپا گير است. به ياری آن آگاهی ازآنچه خود داشته‌ايم و هستيم نيز باخبرتر می‌شويم و بجای فروتر رفتن در آنچه نبايد باشيم، بسا عناصر مدرن را از يک تمدن سه‌هزارساله بازمی‌يابيم و به خدمت طرح نیمه‌تمام انقلاب مشروطه می‌آوريم. تفاوت در برداشت‌ها هست ولی من تفاوتی در رويکرد attitude ها نمی‌بينم. امروز هيچ انديشه کند جدی ايرانی نيست که به تعبير تقی زاده غرب‌گرا ــ نه غرب‌زده که مقصود پرسش شماست ــ نشده باشد، بدين معنی که با پشتوانه فرهنگ ايران و پس از غوطه زدن در تاريخ و ادبيات و فلسفه و مذهب (و دين) های ايرانی (ما يکی از پرکار‌ترين مذهب سازان جهانيم) با سر در تمدن غربی فرونرفته باشد. هرکدام ما می‌توانيم گزينش‌های خود را بکنيم و ترکيب دلخواه خود را بدر آوريم ولی هر چه بکنيم در متن اين تمدن جهانی و ايست ناپذير خواهد بود که بر هر نوآوری و وارداتی گشاده است و بد و نيک را در دستگاه گوارش خستگی‌ناپذیرش تحليل می‌برد.راه درست يکی بيشتر نيست. بيراهه‌ها بسيارند.

]]>
نوشته‌ها‏ Sat, 28 Jan 2017 10:45:44 +0330
به‌سوی يک بيابان فرهنگی http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2216-d-homayoun-2006-10-18.html http://www.irancpi.net/ir/hezb/nevisandegan/d-homayoun/d-homayon-neveshtar/2216-d-homayoun-2006-10-18.html

 هر ايرانی امروزی که نمی‌خواهد در فضای حسينيه و مهديه زندگی کند سرباز اين جنگ است. ميدان جنگ، هر خانه ايرانی است. ايرانيان سده‌های پس از حمله اعراب در جامعه‌ای بی خواندن و نوشتن و بی دسترسی به ابزار‌ها و تکنولوژی امروزی، در خانه‌ها و محافل خود پيروزمندانه "ايده" و واقعيت ايران را نگهداری کردند. هم امروز در زير رژيم اسلامی، اجتماع بهاییان ايران که از دسترسی به آموزش عالی ممنوع شده دانشگاه را به خانه‌ها برده است. فرهيختگان بهایی در خانه‌ها به‌رایگان به جوانان خود آموزش می‌دهند و کيفيت آموزشی آنان از دانشگاه‌هایی که هرروز تنگ‌تر می‌شوند بالا‌تر است. تشکيل محافل فرهنگی در هر جا، تکثير و انتشار متن‌های علوم انسانی ــ که در جنگ جمکرانی‌ها بر ضد فرهنگ آماج اصلی است ــ و آموزش دادن جوانان در زمینه‌هایی که از دانشگاه‌ها رخت می‌بندد، شيوه‌های مقاومت است. سهم اجتماع ايرانيان خارج در اين جنگ فرهنگی اندازه نگرفتنی است ــ از نگارش و ترجمه کتاب‌ها و مقالات گرفته تا گسترش رايانه (کامپيوتر) در ايران؛ از کمک مالی به فعاليت‌های فرهنگی گرفته تا بسيج نهاد‌های بين‌المللی برای دفاع از زنان و مردانی که در صف مقدم اين جنگ قربانی سرکوبگری می‌شوند.

خبرهایی که از ايران می‌رسد روان انسان را تيره می‌کند. در نگاه اول نيروهای ارتجاع و خرافات شکست‌ناپذیر می‌نمايند ولی بيش از صدسال آشنایی جامعه ايرانی با غرب از قم نيرومند‌تر بوده است؛ از جمکران هم نيرومند‌تر خواهد بود.

]]>
نوشته‌ها‏ Wed, 18 Jan 2017 22:52:17 +0330