1. SKIP_MENU
  2. SKIP_CONTENT
  3. SKIP_FOOTER
  • آخرین بروزرسانی: یکشنبه 25 فوریه 2018. برابر با یکشنبه, 06 اسفند 1396

نه حماس، نه اسرائیل

.



هم اکنون بسیاری در اطراف و اکناف جهان، در ‏واکنش به کشتار مردم غزه دست باعتراض زده‌اند که ‏کمتر از این هم نمیتوان انتظار داشت. عموما، ‏بدرستی، اسرائیل را مسئوول این کشتار سنگدلانه ‏میدانند، بمباران مردم عادی از زمین و هوا و دریا و تا ‏اینجا 1400 کشته، آخر این هم شد انصاف؟ بر سر ‏انسانیت چه آمده است، چنانکه گویی در جنگ نقل و ‏نبات نذری پخش میکنند.‏

البته آنان که بخاطر معصومیت و مظلومیت مردم غزه ‏اشک میریزند، فراموش میکنند که "حماس،" را ‏محکوم و مسئوولیت‌ش را در ایجاد وضع موجود در ‏غزه و شوربختی مردم‌اش، مورد تایید قرار دهند. ‏حماس که یک سازمان دینی- سیاسی و یا بهتر ‏است بگوئیم اسلامی است، پیوسته جنگ را بر صلح ‏با اشغالگران اسرائیلی ترجیح داده است و دیر زمانی ‏است که با رهبران سازمان آزادیبخش نیز در ستیز و ‏خصومت است، بویژه پس از زمان پیروزی در انتخابات ‏پارلمانی در 2006، حساب خود را از "ساف" برهبری ‏یاسر عرفات جدا ساختند. اگرچه در پیش مذاکرات ‏یاسر عرفات با غرب از آغاز سنگ اندازی میکردند. ‏عرفات برای خشنودی حماس و حفظ غرور انقلابی ‏خود بود که در سال 2000، از توافق نهایی با ‏نخست وزیر اسرائیل، ایهود باراک بر سر تعیین ‏مرزهای دولت فلسطین که گویا شامل بر 95% ‏کرانه‌های غربی و صد در صد باریکه غزه میشد، در ‏دوران حکومت بیل کلینتون، رئیس جمهور آمریکا سر ‏باز زد. ‏

حماس بر خلاف ساف، هرگز حاضر نشده است، ‏موجودیت اسرائیل را بپذیرد و رویای بازپس گرفتن ‏اسرائیل را از سر بیرون سازد. در چنین صورتی چگونه ‏میتوان از قدرت اشغالگر تا دندان مسلح و دارای یکی ‏از پیشرفته‌ترین ارتشهای جهان، انتظار رحم و مروت ‏داشت وقتی حماسی‌ها نشان داده‌اند که حاضرند ‏که خود را نابود کنند تا تعدادی از مردم عادی ساکن ‏سرزمینهای اشغالی را از پیرو جوان و کودک را بخاک ‏خون بکشند. در پاسخ به ماموریت‌های خود ‏نابود‌سازی‌ها بود که اسرائیل، دیوارهای بلند بنا کرد و ‏رفته رفته فلسطین، بخصوص نوار غزه را که مقر ‏حماس است بزندان تبدیل ساخته است. حماس در ‏پی گشایش دروازه‌های زندان بزرگ غزه است که ‏حداقل بخشا بار دیگر بتواند ماموران نابود سازی را ‏بداخل اتوبس‌ها، کافه تریاها، دانشگاه‌ها، بازارها و ‏محله‌های پر رفت و آمد به شهرهای اسرائیل گسیل ‏دارد تا بتواند با کشتار مردم عادی از قدرت اشغالگر ‏انتقام‌ستانی نماید. حماس بین قدرت اشغالگر و ‏مردم عادی تفاوتی قائل نیست. در حالیکه ‏اشغال‌گران بر چنین تفاوتی باور دارند. اما پنهان شدن ‏حماسیها در میان مردم، و پرتاپ موشک‌ها از زیر ‏بنا‌های مسکونی، مدارس و بیمارستانها، اشغالگران ‏را مجبور ساخته‌اند همچون حماس این تفاوت را ‏نادیده بگیرند. اسرائیل نقاطی را هدف قرار میدهد که ‏راکت از آن پرتاب شده است، دیگر مهم نیست که ‏بیمارستان است، یا مدرسه و یا یک یا چند خانوار در ‏حال صرف شام. بی‌جهت نیست که کشته شدگان ‏در غزه اکثرا مردم عادی هستند.‏ ‏ ‏

شکست ماموریت‌های انتهاری در خاک دشمن و ‏تبدیل باریکه غزه به یک زندان، جنگجویان سلحشور ‏حماس را زیرکتر نموده و بفکر ادامه مبارزه با ‏اشغالگران از زیر‌زمین نمود و مصمم که از طریق حفر ‏شبکه‌های تونلی در اعماق زمین به اشغالگران ‏شبیخون بزنند. البته جنگ تا محو و نابودی اسرائیل از ‏‏ چهره زمین، حماس را در کنار آیت‌الله‌های حاکم ‏برهبری ولایت فقیه و بعضا شیخ نشین‌های ثروتمند ‏قرار داده است و میدهد. حماس، پیوسته در پی ارتقا ‏توانایی‌های خود بوده است. اسلحه، مهمات و ‏راکت‌های سپاه پاسداران جمهوری اسلامی تا قبل از ‏اختلاف بر سر سوریه، حماس را در ادامه جنگ با ‏اشعالگران مجهز و آماده میساخت. مسلم است که ‏افزایش نفوذ حکومت آیت‌الله‌ها در حماس، اشغالگران ‏را سخت نگران مینمود. بی‌جهت نیست که اسرائیل ‏اینبار بیرحمانه‌تر از همیشه میکوبد تا حکومت ‏اسلامی را نیز خوار نماید.‏ ‏ ‏

سر باز زدن تا این لحظه از هر گونه آتش بس مشروط ‏‏ بر اینکه اشغلگران دیوارهای بلند زندان غزه را از جا بر ‏کنند، بآن امید که تشدید بمباران غزه و تخریب و به ‏خاک و خون غلتیدن مردم بی‌گناه، اسرائیل را در انظار ‏جهانی منفور جلوه دهد، تاکتیک بازنده‌ها‌ست. چه، ‏حتی اگر هم پیروز شوند، زندگی را که به کشته‌گان ‏باز نمیگردانند. خانه‌ها، مدارس، موساساتی که ویران ‏شده‌اند، و بازار و کسب و کاری که به تعطیلی ‏کشانده شده‌اند، مردم فقیر را فقیرتر میکند. نه ‏شعلی، نه درآمدی، نه تولیدی و نه ساخت و سازی، ‏عقب مانده‌تر میگردند و هرچه بیشتر محتاج و ‏وابسته‌تر. این است سلحشوری اسلامی.‏

شاید بسی بسیار شرم‌آور تلقی شود اگر این سوال ‏را مطرح کنیم که چه میشد حماس بجای گریز از ‏زندان و حفر تونل‌های زیر‌زمینی، مسلح ساختن و ‏توسعه لشگر اسلام، لشگری سخت ترسناک با ‏پرچم‌های سبز لاالله الا الله بدوش، چهره پوشیده با ‏کلاه‌های سراسری سیاه برای نابودی قدرتی که ‏چنین آنها را خوار و حقیر ساخته است، مثل زندانیان ‏واقعی دست به آفرینش و سازندگی میزدند؟ اگر ‏غیرت و غرور اجازه دهد پذیرش حقیقت شرم نیست. ‏که در زندان هم میتوان انسان بود. مکر نلسن مندلا ‏نبود؟ چه میشد اگر حماس بجای آمادگی برای جنگ ‏و خونریزی، دست به نوسازی جامعه میزدند. مردم را ‏‏ به شرکت در نوسازی فرا میخواندند و بندهای ‏اسارتبار شریعت اسلامی را از دست و پای آنها بر ‏میگرفتند که در "آزادی" هوش و ذکاوت خود بکار ‏گیرند تا بتوانند با ارئه چیزی، مثل یک داروی دردی، ‏یک تکنولوژی جدیدی و یا یک نوشتاری، داستانی ‏برتابنده میل و اراده مردمی معطوف بزندگی و آزادی، ‏راه خود را به جهان و بازارها جهانی بر بگشایند. و یا ‏با بوجود آوردن شرایط مناسب سرمایه‌های خارجی را ‏به غزه فرامیخواندند، تا جوانان بجای آنکه از سر فقر و ‏تنکدستی به سپاه حماس بپوندند، به کارهای ‏تولیدی و نو‌آوری در زمینه‌های مختلف علمی و ادبی و ‏فرهنگی، بپردازند و به بهزیستی همشهریها ‏بیاندیشند نه به طرح آدم‌ربایی و یا انفجار خویشتن.‏

پاسخ به این سوال روشن است که اگر حماس به ‏چنین تغییری در روش و بینش خود تن میداد بعنوان ‏یک نهاد دینی- سیاسی نقطه پایان را بر موجودیت ‏خود مینهاد. ولی فقیه، دیگر نمیتواند خود را به شفیه ‏بیاراید و روضه کربلا را برای فلسطینی‌ها سرد دهد، ‏دل‌ها را بسوزاند و اشک‌ها را در آورد.‏

چرا که حماس قبل از آنکه با زندانبان خود دشمنی ‏بورزد، بعنوان یک سازمان دینی- سیاسی، از جنس ‏اخوان المسلمین، با "زمان" و "آزادی" خصومت و ‏دشمنی ورزیده است. آنها به "جهاد" و "شهادت،" ‏است که می‌اندیشند، مثل همه اسلامیست‌های ‏پاک دین، چه شیعه، چه سنی، و یا القاده و ‏داعشی. محور اندیشه آنان نابودی دشمن‌ست با ‏نابودی خود. آنها میخواهند زندگی در این جهان را در ‏خدمت زندگی در جهان واقعی، جهان حقیقی، جهان ‏آخرت در آورند. این است هدف غایی حکومت شریعت ‏اسلامی، اسارت، بندگی و عبودیت در این جهان، ‏‏"رستگاری" در آن دنیای دیگر که چندان معلوم نیست ‏که مشتمل بر آزادی هم میشود یا نه. شاید هم ‏بهمین دلیل است که حماس هرگز در پی ساختن ‏پناه‌گاه‌هایی برای حفظ جان مردم نبوده است با اینکه ‏بخوبی آگاه‌اند هزینه پرتاپ هر راکتی به سرزمین، ‏بمب‌های اسرائیلی ست. چون مثل هر اسلامیست ‏دو آتشه‌ای، حماسی‌ها چندان ارزشی به زندگی در ‏این دنیا نمیدهند. به "غیرت" و "غرور" است که بها ‏میدهند. که خود یکی از دلایل تعصب و کوته‌نگری و ‏انعطاف ناپذیری، اسلامیست‌هاست حتی اگر فارق ‏التحصیل موسسه علمی ام آی تی در آمریکا باشند. ‏

این بدان معنا نیست که حماسی‌ها در پی انباشت ‏ثروت نیستند و مانند احمدی‌نژاد، رئیس جمهور سابق ‏نظام ولایت در ایران، کفش خود را زیر سر گذاشته و ‏بر روی زمین لخت، زیر یک لایه پتو به رویا فرو بروند. ‏درست است، حضرت ولایت فقیه نمیتواند بنمایاند ‏خود را بیش از آنکه هست، بینوایی ساده پوش و ‏ساده زیست. اما، ثروتی که تحت کنترل او‌ست بارها ‏بزرگتر و بیشتر از ثروتی‌ست که تاکنون در اختیار ‏شاهان ایران بوده است. او بر فراز منبر قدرت است ‏که در نفی و انکار زندگی مادی و فانی در این جهان، ‏خطبه میخواند. ولی فقیه اول هشت سال با کفر و ‏باطل جنگید و سر انجام مظلوم شد و به شهادت ‏رسید، اگرچه از گدایی به شاهی رسیده بود. ‏جنگجویان سلحشور اسلام، حماسی‌ها نیز در غار‌ها ‏و خانه‌های خشتی زندگی نمیکنند. رهبران حماس ‏مثل همه حاکمان هم ثروت‌اندوزی میکنند و در ‏خانه‌های امن و مجلل زندگی میکنند.‏ ‏ ‏

حماسی‌ها بخوبی آگاهند که نه تنها نمیتوانند ‏دروازه‌های زندان غزه را بگشایند بلکه خشم زندانبان ‏را بر افزایید و او را به تنبیه و مجازات سخت‌تر و تخریب ‏و ویرانی بیشتر وا میدارد. در گیری بین اسرائیل و ‏حماس اینبار بدرازا کشیده است، اما نه بار اول است ‏و نه آخر و هر بار اسرائیل حماس را بسر خط اول باز ‏میگرداند، یعنی آنجائیکه مثلا 5 سال پیش یا حتی ‏بیشتر بوده اند. در این درگیریها، حماس نه تنها چیزی ‏بدست نیاورده چیزهای بسیاری نیز از دست داده ‏است. شاید بخشی از آنرا دلارهای نفتی آیت‌الله‌ها ‏در ایران و شیح نشین‌های ثروتمند عربی، بتواند ‏جبران کند. اما، بدون تردید، رهبران حماس را بر ‏مسند قدرت نگاه دارد. ‏

برگه درخواست عضویت
ایمیل دبیرخانه حزب
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

با ما همراه باشید

روشنگری لازم

مقالاتی که از دگراندیشان و هم‌اندیشان در سامانه حزب مشروطه ایران (لیبرال دموکرات) درج می‌شوند، تنها برای آگاهی‌رسانی، ترویج رواداری و نهادینه کردن چندگرائی در فرهنگ سیاسی کشورمان می‌باشد و حزب هیچ‌گونه مسئولیتی در قبال محتوای آنان ندارد. مقالات می‌توانند با نظرگاه‌های حزب هم‌خوانی نداشته باشند. سامانه حزب در انتخاب مقالات آزاد است.

آخرین مقالات درج شده جدید

مشروطه ایرانی و گفتمان ملی…

22 بهمن و خیزش مردم ایران…

تلاش بیهوده حجاریان…

هفدهم ماه دی، روز زن در ایران…

بیانیه جبهه ایران‌گرایان در پشتیبانی از تظاهرات گسترده مردم در ایران…

مقالات دگراندیشان جدید

مشکل، مردم ایران نیستند؛ رژیم جانی‌شان است…

قیام ملی نقاب (نجات قیام ایران بزرگ)…

آیت‌الله مایک؛ آمریکاییِ مسلمان‌شده‌، رئیس جدید میز ایران سازمان سیا…

ایران را چرا باید دوست داشت؟…

در باغ وحش آخوندها!…

مقالات هم‌اندیشان جدید

بحثی در مقوله رفراندوم درخواستی و بیانیه پانزده اصلاح‌طلب پشیمان…

آیا هدف روسیه تبدیل ایران به یک «حکومت اقماری» است؟…

مارتین لوتر: مردی که به قرون‌وسطی فرمان ایست داد…

تشدید «جنگ سرد» در مناسبات آمریکا و ایران…

جشن مهرگان، تجدید پیمان با مهر و روشنایی…