روز8.08.2008 یعنی روز اول بازیهای المپیک که دربیجین(پکن) برقرار میشود پس ازقرعه کشی مشخص شد که شناگر ایرانی "محمد علیرضائی " دریک دوره شنا 100 متری قورباغه ای همزمان با شناگران دیگر که دربین آنها یک شناگر اسرائیلی (تام باری) هم بود, میبایست شنا کنند. متاسفانه هیئت منتخب ایرانی دراین بازیها تصمیم گرفت شناگر ایرانی را شرکت ندهد لاجرم محمد علیرضائی نتوانست دراین دوره شرکت کند. . البته هیئت منتخبه ایران این امتناع را بصورت دیگری جلوه داد ودلیل آنرا فقدان سلامت کافی شناگر استدلال کرد. لیک برهمه بوضوع آشکاربود که این امتناع براساس این حقیقت است که یک شناگر اسرائیلی دراین دوره شرکت کرده بود. همانطوری که بر طبق گزارش خبرنگاران موثق معلوم شد که ازمقامات بالا که ازدولت ایران سرچشمه میگیرد به علیرضائی دستورصادرشده است که بهیچ عنوان درمسابقه شرکت نکند زیرا که مایل نیستند او دراین دوره همزمان با شناگر اسرائیلی مسابقه دهد. چهره علیرضائی بسیارغمگین ومحزون دیده میشد اما او چه چاره ای داشت؟ آیا میتوانست برخلاف مقامات بالا درایران عمل کند؟ مسلما" نه. این جوان ورزشکارکه درطی مدت زیادی شنا تعلیم دیده وتمرین کرده ووقت زیادی صرف تمرین وتربیت وآموزش این ورزش کرده که آمادگی خود را به حد حرفه ای درسطح بین المللی برساند به امید آنکه درآینده افتخاری به وطن تقدیم کند. او سفر طول ودراز ازایران به چین را با همه افکارها وهیجانها ودلهره گیها وهمینطور سعادت وخوشحالی را همزمان تحمل کرده است. بدون شک برای کسب پیروزی وبدست آوردن مقام چشمگیری بارها طریقه شنا را درذهن خود مرور کرده که بتواند بادست پر به وطن برگردد. آیا چه منطقی پشت سر این مسئله میتواند باشد که جوانی رابالاجبارازچنین مسابقه جهانی وافتخارآمیزمعذورکنی؟ براستی اندیشیدن به چنین مسئله ای جالب است وبهمان ترتیب تشریح این نامعلوم که نمیتوان هیچ منطقی در آن یافت. آیا چه عاید کشور ایران شد؟ چه افتخاری حاصل این ورزشکارجوان وتیم منتخب شناگر ایران شد؟ این ورزشکار ایرانی, بدون هیچ رابطه ای با سیاست پس ازسالها زحمت شبانه روزی وتمرینهای بی حد وحساب ناگهان ازشرکت در مسابقه ای که سالها آرزوی او بوده منع شود. آیا بهترنبود که درمسابقه شرکت میکرد وشاید هم نتیجه چشمگیری هم حاصل میشد وبه تمام دنیا ثابت میشد که ورزشکاران ایرانی چند مرتبه ازورزشکاران ملل دیگر ازجمله اسرائیلی برترند؟ هم اکنون همه دنیا ایران را بعنوان یک کشور کینه توز وجنگ طلب مشاهده میکنند. کشوری که حتی درچنین واقعه ورزشی که سمبل صلح واتحاد بین ملل مختلف دنیاست بفکر انتقام ونفرت پروری است. کشورایران درحال حاضر درجنگ با اسرائیل نیست. براساس همین مهم چنانچه فرض شود یک شناگر سوریه ای که کشور آن هم اکنون درحال خصومت با اسرائیل است درآن دوره میبایست شنا کند, آیا امتناع میکرد؟ جواب این سئوال منفی است. بدون شک شناگر سوریه ای دراین دوره مسلما" شنامیکرد. نمونه بارز براساس این فرضیه اینست که دوتیم روسی وگرجستان که درحال حاضر درعمق جنگ وکشتارهستند بایکدیگرروبرو شدند وبه رقابت پرداختند. جالب اینکه بس ازبایان مسابقه اعضای دوتیم دست همدیگررافشرده وازیکدیگر تمجید کردند. آیا این حقیقت می تواند درسی برای دولت ایران باشد؟

راستی مقامات بالا درایران چگونه فکر میکنند؟ اصلا" ورزش چه ربطی به سیاست دارد؟ چنین سیاستمدارانی که به غلط وازبخت برگشتگی ایران وایرانیها روی کار آمدند هدفی جز نفرت پراکنی وکینه ورزی ندارند. نه فقط احساس هموطنان خودرا بد کردند بلکه روی احساس دنیا نیزپا میگذارند.

اما جالب اینکه درصحنه دیگری که مسابقه بسکت بین گروه ایران با گروه روسیه درگرفت وروسیها بر ایرانیها با 49.71 امتیاز پیروز شدند. پس ازپایان مسابقه بازیکنان ایرانی که بنظرمیرسید ازاین بازی رضایت داشتند دست مربی روسیها یعنی "دیوید بلات " رافشاردادند. سپس همه گروه روسی وایرانی باهم دست دادند وهمینطور مربی ایرانی با مربی تیم روس. پس ازچند لحظه یکی ازبازیکنان روسی با تبسم رو به بازیکنان ایرانی کرد وازآنها سئوال کرد آیا شما میدانید "دیوید بلات" مربی تیم ما, کیست؟

آنها درجواب گفتند بله او مربی گروه شماست. بازیکن روسی با لبخند وسیعتری به آنها گفت: اما او یک اسرائیلی است نه روسی. بازیکن ایرانی "اخدادی" باتبسم به اوگفت: ما ورزشکارهستیم و ورزش را با سیاست قاطی نمیکنیم. جواب بسیار قشنگ ومنطقی. دیوید بلات سپس اخداد رابغل کرد وبا اوعکس گرفت. عکس آنها را درمطبوعات اسرائیل چاپ کردند ودیوید بلات پس ازپایان این مراسم درکانال ورزشی به خبرنگاران گفت: فشردن وبغل کردن من توسط ایرانیها یک لحظه تاریخی است وامیدوارم که همیشه بین ایران واسرائیل اینچنین لحظه ها توسعه یابند. او اضافه کرد: "زیبائی مسابقات المپیک بالاتر ازاختلاف وکینه های ملی بین کشورهای مختلف است. تنها درچنین موقعیتی یک مربی اسرائیلی میتواند دستهای ورزشکاران ایرانی را بفشارد. چه کسی مدعی آن است که المپیک قدرتش رابرای نزدیک کردن ملتهای مختلف دنیا ازدست داده است؟" بلات درادامه گفت: المپیک قادر است که سیاست را له کند. بلات سالها مربی تیم بسکت مکابی تلاویو بود.

خصومتی که بین ایران واسرائیل هست درحقیقت خصومتی مذهبی است. اما مقامات بالا فراموش کردند دراین دوره فعلی تکنولوزی چنان بیشرفتی کرده که دنیا را به یک دهکده کوچک جهانی تبدیل کرده است. نطفه دشمنی وخصومت بعلت اختلاف مذهب با دنیای امروز تطبیق نمیدهد.

---------------------------

---------------------------