همین دیروز بود
که خشم ِ جوان ِ دانشجو
در جان ِ جمهوری اسلامی گُر گرفت
و نیرنگ او را آواز
آری
همین دیروز بود
که اهریمن
بر خود لرزید
این سراسیمگی از برای ِ چیست؟
که آرام و قرار را از شما ربوده
این تیغ و دشنه و درفش
برای کی تیز شده است؟
برای دانشجو؟
معلم؟
زنان؟
کارگران؟
اما
هیهات
هیهات
که دیر زمانی ست
زمانه ی این سلاح ها
زنگ زده است
و بدانید!
که این تدابیر
از رونق افتاده است
زیرا
عزم ِ ملت
جزم شده است
تا
از پس ِ هیجده تیر
تمامیتان را
تغییری شایسته دهند
بهار ِ امسال با همه زیبایهایش از ما عبور کرد و ما در این غربت ِ غریب ِ بی جان، با همه توان در کنار یارانمان، در ایران، با اهریمن فرود آمده بر فراز ِ ایرانزمین در همه جبهه ها جنگیدیم و هر روز بیش تر از روز پیش، بر اهریمن پیشی گرفتیم، بطوری که در انظار جهانی، آن را سرآمد بی آبرویان و جنایتکاران تثبیت کردیم.
تابستان از پس غنچه بهار گل داد و تیر از چله ی کمان آرش رها شد تا مرز ایران و توران را مشخص کند. اما هنوزمرز مردم ایران با حاکمان تازی صفت مشخص نشده است ولی سر افراز باشیم که جرقه ی تعیین ِ تکلیف با جمهوری اسلامی در هیجده تیر 1378 زده شد و چه با شکوه بود این اعتراض ِ مدنی، علیه حاکمان ِ غیرمدنی، آن هم از نوع " اصلاح طلبی اش ".
آری هیجده تیر ِ دیگر، در راه است تا این بار در این گرمای تیر، سراسر ایران را، فریادهای به خون خفته ی دانشجویان، آواز ِ رهایی را در سمفونی بی زاری از تمامیت ِ جمهوری اسلامی در گوشها نوازش دهند و در چشمها نمایش.
پیشقراوان آزادی در تاریخ ِ نزدیک، همواره از محیط علم بر خاسته اند و با پاشیدن بذر آگاهی، جهانی از اذهان بیمار و خسته را مداوا و زنده کردند و خرد ِ بی شمار، خفتگان را بیدار.
و چه عبث بود این ترفند، از جانب حاکمان و دنبالچه های آنها، که دانشجویان را به سکوت و تأیید ِ عملکرد ِ خودشان فرا می خواندند تا در کسوت ِ انقلابی گری، زبان را در کام و بغض را در گلو فرو کنند.
و عبث تر این بود که سینه زنان ِ اصلاح طلبی، از بام تا شام نعره می کشیدند که آزادی به جامعه برگشت و بعد برای اثبات گفته هایشان روزی نامه های رنگارنگ را به رخ می کشیدند ویا عقب رفتن روسری خانم ها را مثال می آوردند.
اما دیری نگذشت که این هیاهوی برای هیج، با بسته شدن روزی نامه ی سلام با اعتراض دانشجویان کلید خورد و در مدت زمان ِ کوتاهی به اکثر دانشگاههای سراسر ایران سرایت کرد و تبریز این شهر قهرمان پرور و تاج سر ایران، سراپا شورش شد.
عکس خامنه ای در اجتماعات پاره و پوره گردید و می رفت که به طغیان عمومی در شهرها تبدیل شود. اما با عکس العمل دولت " اصلاحات " روبرو شد. بطوریکه به شکل بی رحمانه ای دانشجویان را قلع و قمع کردند و یا از بلندی ساختمان به پائین انداختند.
پس از سرکوب ِ وحشیانه ی دانشجویان، رئیس جمهور " اصلاحات " در کمال بی شرمی و بی شرفی، دانشجویان را مشتی اراذل و اوباش خطاب کرد که می خواستند نظم را به هم بزنند.
ترس نه تنها در ارکان و جای جای ِ جان ِ جمهوری اسلامی رسوخ کرده بود بلکه دنبالچه های آنها در نقش اپوزیسیون در داخل و خارج از کشور دست به سوی آسمانها دراز کرده بودند و کمک از ماورا طلبیدند که مبادا دولت " اصلاحاتشان " سقوط کند.
نه سال گدشت و نه بار این اعتراضات به شکل های ممکن در هیجده تیر بر سر و روی جمهوری اسلامی باریدن گرفت و نه بار جمهوری اسلامی با بسیج زبده ترین ارگان های سرکوب، در خیابانها و دانشگاهها و معابر، بی پایگی ِ خود را به جهانیان و مردم ایران نشان داد و نه شب تا صبح بیدار ماندند تا بر سقوط حتمی غلبه کنند.
اما امسال هیجده تیر را رنگی دیگر است زیرا جمهوری اسلامی سه بار و در سه مرحله توسط شورای امنیت سازمان ملل تحت تحریم قرار گرفته است و بزودی مرحله چهارم و پایانش در دست اجرا است.
زیرا دست ِ جمهوری اسلامی در ارسال سلاح برای گروه تروریستی القاعده و طالبان در افغانستان رو شده است.
زیرا نقش رهبری کننده جمهوری اسلامی در عملیات آدم کشی عراق و مسلح کردن جیش المهدی به رهبری مقتدا صدر ِ تررویست رو شده است.
زیرا حمایت ِ انسانی و مالی و تسلحیاتی از سازمان تروریستی حزب الله در جنگ علیه اسرائیل بر همگان مسلم شده است.
زیرا کمک به سازمانهای تروریستی حماس و جهاد در جنگ داخلی فلسطین و اشغال نوار غزه برای جهان آزاد از پرده بیرون افتاده است.
زیرا به دلیل تحریم جهانی، رژیم برای رهایی از بحران و کمبود بنزین آن را سهمیه بندی کرده است که سبب شد آتش خشم ِ مردم ِ عاصی، کلیت جمهوری اسلامی را بسوزاند.
زیرا این شیر بانوان ایرانی در سراسر ایران، با کارزار مبارزه ی مدنی آنچنان عرصه ها را به جمهوری اسلامی تنگ گرفته بودند که با سرکوب های بی رحمانه به خواهر من، زن تو و مادر ما توانستند این خشم را موقتأ فرو بنشانند.
زیرا معلمین این انسانهای شریف و با شغل شریفتر و انسان ساز به دلیل فقر و پائین بودن حقوق و ... یک اعتصاب سراسری را سامان داند که ارکان جمهوری اسلامی را لرزاند.
زیرا کارگران بویژه کارگران شرکت واحد و نیشکر با اعتصاب یکپارچه خود، ناقوس مرگ جمهوری اسلامی را به صدا در آوردند.
زیرا ...
و امسال با چنین چشم اندازی به پیش باز هیجده تیر می رویم تا تیر ِ عصیان ِ مردم ِ سراسر ایران را با حمایت بین المللی بر سر و جان و تن جمهوری اسلامی ببارانیم و جهانی از شادی و شادمانی را بر لب خسته دلان، فقر زدگان، زندانیان، آواره گان و بویژه زنان پاک سرشت ایرانزمین بنشانیم.
فراموش نکنیم که هیجده تیر امسال را می توانیم با یکپارچگی خود، خطر جنگ را از فراز ایرانزمین دور کنیم و به جهانیان نشان دهیم که می توانیم این رژیم را با نافرمانی مدنی به سقوط بکشانیم.
و در همین روز از جهانیان بخواهیم در همه عرصه ها بر جمهوری اسلامی تنگ بگیرند و از مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران حمایت کنند.
بگذارید این چند روز مانده به هیجده تیر را جمهوری اسلامی و اپوزیسیون قلابی و حامی رژیم عزا بگیرند و دست به سمت آسمانها ببرند تا نیرویی موهوم آنان را به کمک بشتابد.
سلام بر جانباختگان هیجده تیر
و
درود بر دانشجو
apanahan@t-online.de
a_panahan@yahoo.de

---------------------------

---------------------------