نگاه ويکلی استاندارد به مواضع متناقض نامزد دموکرات ها درباره ایران

سناتور اوباما درکنفرانس سالانه کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپاک)سخنرانی ‏کرد و اين جايی بود که او برای آشنا شدن با مردم در ماه های آینده دست به حرکات ماهرانه ‏ای زده و چهره ای ديگررا به نمایش بگذارد. اين يک چرخش آشکار به راست است تا وی ‏بتواند برگزيدگان حوزه دموکراتيک را از خود راضی کند.‏

داستان از نه ماه پيش و با بحث در باره آنچه اصلاحيه کايل- ليبرمن خوانده می شود شروع ‏شد. اين دو خواهان اقدامات تنبيهی عليه سپاه پاسداران انقلاب و تعيين آن به عنوان سازمان ‏تروريستی خارجی و اطلاق نام تروريست جهانی برای آن شدند. ‏

اين عناوين از حد کلمات فراتر می روند: برگزيدن نام سازمان تروريستی برای سپاه ‏پاسداران، اين گروه را در معرض تحريم های سختی قرار می دهد وامکان بهره برداری آن ‏را از سيستم مالی جهانی محدود می سازد.‏

اولين دستمايه اصلاحيه کايل- ليبرمن بر شواهد و مدارک فزاينده ای استوار بود که از سوی ‏ژنرال ديويد پتراوس و رايان کروکر مبنی بر نقش سپاه در تامين مالی، آموزش، تسليح و ‏هدايت تندروها در عراق و عوامل مسئول در کشتار صدها تن از سربازان و شهروندان ‏عراقی و آمريکايی ارائه شده بودند. ‏

واضح است که اين تمام مساله در مورد نفوذسپاه پاسداران نيست. اين گروه در عین حال به ‏عنوان پشتيبان تروريسم (واقعيتی که حتی سناتور اوباما بر آن صحه گذاشت)، آموزش، تامين ‏مالی و تسليح حزب الله، حماس، جهاد اسلامی فلسطين و به تازگی طالبان نيز به حساب می ‏آید. سپاه پاسداران در داخل کشوربا تسخير 9 صندلی از 21 صندلی کابينه، چهره قالبی در ‏دولت احمدی نژاد دارد؛ کابینه ای که شامل اعضای فعلی و قديمی اين سازمان می شوند. سپاه ‏همچنين بازيگر اصلی اقتصاد مشروع و نامشروع ايران محسوب می شود و بخش های ‏افتصادی مهمی نظير ساخت و ساز را در اختيار دارد. ‏

لازم به ذکر نيست که اصلاحيه کايل- ليبرمن با 76 رای موافق در برابر 22 رای مخالف از ‏حمايت گسترده سنای آمریکا برخورداراست. سناتور هيلاری کلينتون و سناتور هری ريد -‏رهبر اکثريت سنا-، سناتور چاک اسکامر و سناتور ديک دوربين همگی به آن رای مثبت ‏دادند. ‏

با اينحال، سناتور اوباما جزو آن عده بود که به اين اصلاحيه رای منفی داد و خشم جناح چپ ‏را در تمام وبلاگ ها بر انگیخت. از دید این وبلاگ ها اصلاحیه کايل- ليبرمن،چيزی جز ‏اعلان يک جنگ خزنده نبود.‏

بر اساس یکی از ماده های تهاجمی این اصلاحیه (که از دید سنا الزام آور هم نیست) حضور ‏نظامی ايالات متحده در عراق «اثرات درازمدت حیاتی بر خليج فارس به همراه خواهد ‏داشت.» اين نه آنچنان که وب سايت اوباما به نادرستی نوشته لزوماً به معنی «استفاده نظامی ‏از حضور آمریکا در عراق برای رويارويی با تهديد ايران» است، و نه آنطور است که ‏سناتور اوباما می گويد: "ما بايد به حضورمان در عراق ادامه دهیم تا بتوانیم با تهدید ايران ‏مقابله کنیم.» ‏

اين اصلاحيه برای بسياری از افراد، از جمله دوربين- سناتور ايلینوی و يکی از پشتيبانان ‏اصلی اوباما- قابل درک نبوده است. او گفته بود: «به ندرت پيش می آيد من و باراک در ‏مورد مسائلی از اين دست اختلاف نظر داشته باشيم. من هم مانند باراک اوباما از اين دولت و ‏اينکه آنها با قدرتی که در اختيار دارند چه خواهند کرد، نگران هستم. اما من در عین حال فکر ‏نمی کنم اين اصلاحیه برای انجام هر کاری به آنها چراغ سبز نشان دهد.» ‏

با اين حال، سناتور اوباما که از اين مخالفت به عنوان يک موضع کليدی در رقابت با کلينتون ‏استفاده می کرد، نه ماه بعدی را به سخنان ضد جنگ و موضع شجاعانه خود برای شنوندگان ‏سپری نمود. ‏

سناتور اوباما در مناظرات و سخنرانی های بعدی اش نيز به حملات خود ادامه داد. او در وب ‏سايتش، تنها به ذکر سه نمونه درباره سياست خود در قبال ايران اکتفا می کند: يکی از آنها هم ‏مخالفت با کايل-ليبرمن است. ‏

گروه اوباما در پاسخ به انتقادات مک کين –نامزد جمهوری خواهان در انتخابات رياست ‏جمهوری- به سياست اوباما در قبال ايران، ناگهان متوجه شدند اوباما عليرغم تمرکز نه ماهه ‏بر مخالفت با کايل- ليبرمن، «مدام از سپاه پاسداران به عنوان گروهی ياد کرده که می تواند به ‏عنوان يک سازمان تروريستی خوانده شود.»‏

اوباما اخیرا با روشی مشابه سعی کرد مساله گفتگوی مستقيم با محمود احمدی نژاد- رئيس ‏جمهور ايران- را هم تا حدی رفع و رجوع کند. در جولای سال گذشته و در جريان مناظره ‏دموکرات ها، از او درباره تمايلش برای اينکه «شخصاً با رهبران ايران، کره شمالی، سوريه ‏و ساير کشورهای متخاصم بدون هيچ پيش شرطی ديدار کند» سئوال کردند و او پاسخ داده ‏بود: «ديدار می کنم.» و سپس ادامه داده بود «مايه شرمساری است که تا حالا با آنها حرف ‏نزده ايم.»‏

سناتور اوباما ده ماه بعد با تاکید گفت: «من نگفتم بدون پيش شرط ملاقات می کنم.» درست ‏است او نگفت بدون پيش شرط، بلکه گفت پيش شرطی ندارم! درست مثل اینکه اوبا اطلاق ‏نام تروريست به سپاه پاسداران مخالفتی نداشت امابا اصلاحیه کايل-ليبرمن مخالف بود و اين ‏چيزی است که او برای رسيدن به ميز رياست جمهوری از خود نشان داده است. ‏

منصفانه نيست بگوييم سناتور اوباما قبل از پشتيبانی از تروريست خواندن سپاه پاسداران، با ‏آن مخالفت کرده است. به هر حال تغيير مواضع اين نامزد در مذاکره رو در رو با رهبران ‏کشورهای تروريست، شنوندگان سخنان او را به اين فکر فرو می برد که آیا اوباما از موضع ‏مخالف «ليبرمن-کايل» به يک طرفدار این موضع وناميده شدن سپاه به عنوان تروريست تبديل ‏شده است؟ آيا اين همان تغييری است که قرار است شنوندگان اوباما باور کنند؟‏

---------------------------

---------------------------