از بین 180 كشور جهان كه صندوق بین المللی پول اطلاعات تورمی آنها را منتشر كرده است، دو كشور ژاپن و نیجر دارای تورم "صفر" هستند و 5 كشور دیگر از جمله بوركینافاسو تورم زیر یك درصدی دارند.
در حالی كه طبق آمار اعلام شده، تورم در ایران 19 در صد است، 156 كشور جهان تورم یك رقمی دارند و این، نشان می دهد تورم دو رقمی، پدیده چندان فراگیر و متعارفی در جهان امروز به شمار نمی رود و تنها كشورهایی چون ماداگاسكار (10 درصد) ، مصر (10.9)، زامبیا (11.3)، (اوكراین 11.5)، (آنگولا 11.9)، یمن(12.6)، اتیوپی(17.8)، ونزوئلا(18) و البته ایران را شامل می شود .

نكته قابل توجه اینكه سطح تورم در كشورهای پیرامونی ایران نیز بسیار پایین تر از كشورمان است و ایران در منطقه یك استثنا به شمار می رود و لذا نمی توان تورم موجود در كشور را به مسائل اقتصادی منطقه نیز نسبت داد.

طبق این آمار تورم در كشورهای منطقه بدین شرح است:

كویت:‌2.6
عربستان:3
لبنان:3.5
ارمنستان:3.7
عمان:3.8
اردن:5
تركمنستان:6.5
سوریه:7
پاكستان:7.8
تركیه:8.2
افغانستان:8.3
تاجیكستان:9.9

تنها دو كشور همسایه ایران دارای تورم دو رقمی و البته پایین از ایران هستند: قطر(12 درصد) و جمهوری آذربایجان(16.6).
سطح نگران كننده تورم در ایران، در شرایطی بدتر از 175 كشور جهان و حتی بدتر از كشورهایی مثل نامیبیا، چاد، بنین،كنگو، توگو،‌ هندوراس و ... است كه درآمدهای نفتی ایران به بی سابقه ترین سطح خود در تاریخ رسیده و به علاوه صادرات غیرنفتی نیز، بنا به اعلام مسوولان ركورد كل تاریخ صادرات كشور را شكسته است و دولتمردان نیز از شكوفایی رو به رشد اقتصاد كشور خبر می دهند.
با توجه به مستندات فوق، هرچند می توان بخشی از تورم را ناشی از تأثیرات بین المللی بر اقتصاد ایران و نیز مسائل سیاسی ناشی از تحریم ها دانست و توجیه کرد اما نمی توان سهم دولت را در تحمیل این تورم كمرشكن بر مردم ایران نادیده گرفت.
سال گذشته رئیس کل بانک مرکزی ایران به صراحت اعلام کرد که میزان نقدینگی دو سال اخیر معادل کل نقدینگی 45 سال گذشته بوده است!
طهماسب مظاهری در توضیح این مطلب گفت: کل نقدینگی ایجاد شده از سال 1339 (زمان تاسیس بانک مرکزی) تا مرداد سال 1384 بالغ بر 70 هزار میلیارد تومان بوده است، اما از مرداد 1384 تا مرداد 1386 این رقم به بیش از 142 هزار میلیارد تومان رسیده است.
بدیهی است این حجم عظیم از نقدینگی را كشورهای خارجی به زور وارد چرخه اقتصادی ایران نكرده اند بلكه سیاست های نادرست اقتصادی دولت خودمان آن را پدید آورده و گرانی های زاید بر حد متعارف جهانی را در كشور به وجود آورده است و این در حالی است كه طبق برنامه چهارم توسعه، قرار بود سطح تورم در سال 88 به 9.9 در صد برسد ولی این برنامه با روی كار آمدن دولت نهم عملاً نادیده گرفته شد و مجلس هفتم نیز اعتراض مؤثری در مقابل این مساله از خود نشان نداد و در نهایت كار به جایی رسید كه اكنون حدود دو برابر میزان پیش بینی شده ، دچار تورم هستیم .
نگاهی به فهرست كشورهای فقیر و گمنامی كه تورمی بسیار پایین تر ایران دارند بیندازید: آیا این وضعیت شرم آور نیست؟ و آیا حق مردم ایران تورم 19 در صدی و قرار گرفتن در كنار فقرای اریتره و گینه ای است؟

---------------------------

---------------------------